Spójrzmy prawdzie w oczy - interpretacja i analiza wiersza

„Spójrzmy prawdzie w oczy” to jeden z wierszy Stanisława Barańczaka pochodzący z tomu „Jednym tchem”. Mamy tu do czynienia z tekstem reprezentatywnym dla poetyki i światopoglądu Nowej Fali.

Można więc mówić o kontestacji szarej rzeczywistości PRL-u, dokonującej się za pomocą lingwistycznej gry z utartymi frazeologizmami. Warto zwrócić uwagę na znamienną formę wiersza, który – podobnie jak inne teksty z tego tomu – stanowi jedno długie zdanie. Został on więc wypowiedziany niejako „na jednym oddechu”, wykrzyczany wbrew tym, którzy chcieliby zamknąć osobie mówiącej usta.

Podmiot wiersza mówi w pierwszej osobie liczby mnogiej, wypowiada się wyraźnie w imieniu wspólnoty. Jak wskazuje Stanisław Burkot, taka kreacja w utworach Barańczaka z lat 70. to konstrukcja „Quidama” – każdego, komu przyszło egzystować w systemie zniewolenia. Wiersz stanowi typową dla Nowej Fali formę liryki apelu. Poeta zwraca się niejako do całego społeczeństwa, demaskując prawdziwe oblicze komunistycznej codzienności.

Gra pomiędzy językiem a konkretem

Cały wiersz został oparty na jednym lingwistycznym pomyśle. Mamy tu mianowicie do czynienia z umieszczeniem utartego frazeologizmu „Spójrzmy prawdzie w oczy” w zaskakującym

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 1 =
Ostatnio komentowane
ok
Shrek • 2021-12-04 18:50:37
Tak
skal • 2021-12-04 16:21:06
dlaczego tu nie ma właściwości tylko sam opis?!
Makłowicz • 2021-12-03 18:06:28
polecam zastąpić "mostki siarczkowe" na "mostki disiarczkowe" lub "dwusiarczkowe", ponie...
Kris • 2021-12-02 22:07:02
Wszytko okej
Misiek • 2021-12-02 20:49:39