Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Teatr barokowy - cechy i przedstawiciele

Ostatnio komentowane
nie.
lubie duże kuasy • 2018-12-12 21:48:51
bok@poltel.tm.pl
goovnoh • 2018-12-12 18:30:30
Prus to jednak straszny grafoman był.
klm • 2018-12-12 17:49:03
hmf
hmv • 2018-12-11 17:56:47
XD
Anonim • 2018-12-11 09:18:57
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA
Rekonstrukcja Teatru Globe w Londynie
Rekonstrukcja Teatru Globe w Londynie
Secretlondon (7 X 2005)

W epoce baroku teatr rozwijał się dwutorowo – z jednej strony zerwano z hegemonią budynków wybudowanych z myślą o wystawianiu dzieł dramatycznych, coraz większą popularność zdobywały bowiem parateatralne widowiska uliczne i urządzanie podobnych scen w prywatnych rezydencjach magnatów; z drugiej strony jednak owym tradycyjnym budowlom nadano nowy kształt – funkcjonujący do dziś – w postaci konstrukcji pudełkowych ze sceną wyraźnie odgrodzoną od publiczności, a przez to przystosowaną do skomplikowanych dekoracji i stale unowocześnianej maszynerii. Ów fakt odzwierciedlał również ideową różnorodność barokowego teatru, który obficie czerpał zarówno z tradycji antycznej, jak i tematów biblijnych, stąd też bardziej precyzyjnie byłoby powiedzieć o kilku typach XVII-wiecznych scen, niż o ówczesnym teatrze jako zjawisku wewnętrznie koherentnym.

Jedną z takich form był teatr jezuicki wyrastający z popularyzacji teatrów szkolnych, które cieszyły się największą popularnością w stojących na wysokim poziomie humanistycznym kolegiach Towarzystwa Jezusowego. Przedstawianym tu spektaklom przyświecała idea kontrreformacyjnego dydaktyzmu, stąd też króluje w nich tematyka religijna, w późnym baroku wzbogacona

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 1 =