Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Kazimiera Iłłakowiczówna, Błękitna chwila – analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
rww
rr • 2019-12-14 11:15:29
lubie kupcie
kupcia • 2019-12-13 10:31:41
3
21 • 2019-12-12 19:49:22
Jest błąd w treści na samym początku drugiej informacji na temat planet wewnętrznych,...
Xxd • 2019-12-12 18:54:28
Skomentuj tekst
Adam • 2019-12-12 15:03:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Utwór Kazimiery Iłłakowiczówny uznawany jest za jeden z jej najpiękniejszych liryków erotycznych. Uczucie miłości występuje w nim jako biały żagiel:

Zniknie nad brzegiem, ujdzie za skały
Żagiel, w błękicie jak skrzydło — biały

Poganiany morskim wiatrem porywa kochanków w niesamowity świat miłosnych uniesień. Ich uczucie jest gwałtowne, pełne temperamentu i żywiołowości – sprawia, że zakochani zapominają o całym świecie:

Dom jest daleko, świat jest daleko,
Za zapomnienia górą i rzeką:
nic nam nie grozi, nikt o nas nie wie:
ptak w migdałowym ukryty drzewie

Być może miłość, która łączy kobietę i mężczyznę jest zakazana, nieakceptowana w społeczeństwie – może o tym świadczyć wyznanie, że „nic nam nie grozi, nikt o nas nie wie”. Ta świadomość nie przytłacza jednak tych dwoje ponieważ zdają sobie sprawę, że

Wczoraj — zginęło, dzisiaj — jest nowe,
jutro — pod żaglem białym na głębi.

Miłość, którą obrazuje Iłłakowiczówna jest uczuciem pełnym szaleństwa, kierującym się zasadą chwytania każdego możliwego momentu na korzystanie z niego. Uczucie kochanków jest grzeszne, ale prawdziwe – czy to jednak jest wystarczającym usprawiedliwieniem dla ich postępowania? Nasuwa się również pytanie na ile ta miłość jest perspektywiczna, jak długo będzie trwała. Czytamy, że

Wczoraj — zginęło, dzisiaj jest nasze,
a jutra nie chcę widzieć za mgłami
oczy, zamknięte pocałunkami.

Jeśli zakochani nie myślą zdroworozsądkowo, a ich oczy nie pozwalają im patrzeć  w przyszłość, być może ona wcale dla nich nie istnieje. Tytuł określający miłość jako „błękitną chwilę” również może sugerować jej ulotność. Kolor błękitny kojarzy się bowiem z czymś niebiańskim, sielankowym, ale również lekkim – zwiewnym – a zatem ulotnym, chwilowym, nietrwałym.

Polecamy również:

  • Opowieść małżonki św. Aleksego – interpreracja i analiza

    „Opowieść małżonki świętego Aleksego” to wiersz Kazimiery Iłłakowiczówny pochodzący z tomu „Opowieści o moskiewskim męczeństwie. Złoty wianek” (1927). Wiersz stanowi nawiązanie do średniowiecznej hagiografii, a dokładnie do „Legendy o świętym Aleksym”. Poetka dokonuje tu... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 1 =