Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Opowieść małżonki św. Aleksego – interpreracja i analiza

Ostatnio komentowane
Martyna to berbeluch
Marcel • 2019-11-18 17:22:12
co ja robie
white seagull • 2019-11-18 13:43:47
siema siema
mechatronik • 2019-11-18 10:59:19
co to ma być
xd/ofuj • 2019-11-18 10:59:48
Fajne fajne ale i tak jedynka wpadła jak zyd do gazu pozdro
Jarosław/jaro • 2019-11-18 09:28:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Opowieść małżonki świętego Aleksego” to wiersz Kazimiery Iłłakowiczówny pochodzący z tomu „Opowieści o moskiewskim męczeństwie. Złoty wianek” (1927). Wiersz stanowi nawiązanie do średniowiecznej hagiografii, a dokładnie do „Legendy o świętym Aleksym”. Poetka dokonuje tu reinterpretacji koncepcji świętości opartej na ascezie, wydobywając z niej ukryte sensy. Wiersz jest wyraźnie stylizowany na XV-wieczną hagiograficzną opowieść. Tekst podlega archaizacji zarówno na poziomie leksyki (np. „wezgłowie”, „sługi”, „miłuje cię”, „włosiennica”), jak i składni (np. występowanie w zdaniu złożonym spójnika „tom”).  

Głównym pomysłem konstrukcyjno-znaczeniowym utworu jest oddanie głosu żonie świętego Aleksego. To ona wypowiada się w tekście, mamy więc do czynienia z liryką roli. Zmiana perspektywy narracyjnej w stosunku do średniowiecznej legendy z anonimowego hagiografa na małżonkę świętego zupełnie odmienia również ideową wymowę legendy. Kobieta jest bowiem głęboko zaangażowana w relację uczuciową ze świętym Aleksym i jego czyny nie mają dla niej wymiaru jedynie ogólnoludzkiego czy sakralnego, ale przede wszystkim dotykają ją osobiście.

Samotna i wierna

Małżonka Aleksego w przejmujący sposób

Polecamy również:

Komentarze (2)
3 + 1 =
Komentarze
spg • 2019-06-09 10:55:10
dobre
X • 2016-11-09 18:51:11
Fajne