Joanna Kulmowa - biografia, twórczość

Biografia

Polska pisarka, poetka, tłumaczka, ale także aktorka i inscenizatorka teatralna. Urodziła się w 25 marca 1928 roku w Łodzi, a zmarła 17 czerwca 2018 w Warszawie. Jest znana jako autorka dramatów, scenariuszy, książek dla dzieci i młodzieży.

Swoje dzieciństwo spędziła w Tomaszowie Mazowieckim, a podczas okupacji była członkiem tajnych kompletów. Studiowała historię na Uniwersytecie Łódzkim, a następnie w Państwowej Wyższej szkole Teatralnej i Filmowej w Łodzi i Warszawie (studiowała aktorstwo i reżyserię). Od roku 1995 pracowała jako redaktor działu teatralnego w wydawnictwie Nasza Księgarnia. Wyszła za Jana Kulmę, któremu często asystowała jako reżyserowi podczas spektakli teatralnych.

W latach 1961-1996 małżonkowie zamieszkali w Strumianach k. Stargardu Szczecińskiego. Wówczas ofiarowali Bibliotece Głównej Uniwersytetu Szczecińskiego liczne pamiątki (obrazy, zabytkowe meble, książki) wykorzystane do stworzenia tzw. Sali Strumiańskiej, miejsca spotkań autorskich, promocji książek i wydarzeń kulturalnych. Razem organizowali wydarzenia artystyczne Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. Założyli np. chór i teatr dziecięcy przy parafii w Poczerninie. W latach 1996–1998 Joanna Kulmowa pełniła m.in. funkcję prezesa stołecznego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Joanna Kulmowa, autor: Sławek / www.wikipedia.org.pl

Twórczość

Joanna Kulmowa debiutowała jako reżyser w teatrze łódzkim, a następnie w Poznaniu i Koszalinie. Objęła funkcję kierownika literackiego w Teatrze Wybrzeże.

W latach 70. autorka podjęła współpracę ze środowiskiem opozycyjnym, publikując w czasopismach takich jak „Zapis” i „Puls”. W okresie stanu wojennego swoje utwory zamieszczała podziemnych tytułach.

Jej debiut poetycki przypada na rok 1952, następnie opublikowała tomy Fatum na zakręcie (1957), Boże umieranie (1962), Cykuta i Jonasz, czyli nasza epoka (1967), Trefnisiem będąc (1978), Wiersze wybrane (1988). W swoim dorobku Kulmowa ma ponad 50 tomów poetyckich. Wiersze te, oprócz nastroju liryzmu posiadają również wyraźny element groteski i anegdoty.

Wydała również kila tomów wierszy skierowanych do dzieci i młodzieży: Śpiew lasu (1967), Wiersze dla Kai (1970), Zasypianki (1972), Krześlaki z rozwianą grzywą (1978), Niebo nad miastem (1986), Zagubione światełko (1990). W tych utworach poetka często odwołuje się do przeżyć i emocji dzieci oraz ich wyobraźni.

Polecamy również:

  • Po co jest teatr? - analiza i interpretacja

    Poetka wymienia w wierszu różne przedmioty, rekwizyty i przyrównuje je do innych: drabina to w jej wyobrażeniu schody do nieba, miska przypomina księżyc, a pogrzebacz miecz. Podmiot mówiący cechuje zatem bujna wyobraźnia, którą wykorzystuje do ożywienia i uatrakcyjnienia miejsca, w... Więcej »

  • Marzenia - analiza i interpretacja

    Podmiotem lirycznym wiersza Joanny Kulmowej jest uczeń, który nie lubi chodzić do szkoły, gdyż, jak twierdzi, nie może do niej zabierać swoich marzeń. W szkole nie ma dla nich miejsca, dlatego musi je zostawiać w domu. Więcej »

  • Lampy w parku - analiza i interpretacja

    W wierszu Lampy w parku Joanna Kulmowa w dwóch strofach przedstawia nam obraz nocnej alejki w parku, wzdłuż której stoją rzędy świecących się latarni. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 1 =
Ostatnio komentowane
Ta? To Abrahamistycznie
• 2022-09-20 17:15:41
ez
• 2022-09-19 20:46:22
Dobra konstrukcja wypowiedzi. Ma bardzo dobrą merytorykę. Lecz nie mogę zostawić suche...
• 2022-09-18 13:21:20
robi wrażenie
• 2022-09-17 17:48:17