Kultura po 1945 r. - charakterystyka ogólna

Kultura po 1954 roku obfituje w nieograniczoną wręcz ilość zjawisk i subkultur. W latach 40. i 50. bezpośrednią reakcją szerokich kręgów inteligencji na doświadczenie II wojny światowej stał się egzystencjalizm nie tylko jako filozofia, ale jako pewna subkultura. Rozwijała się ona szczególnie we Francji, gdzie „egzystencjaliści” ubierali się na czarno, mieli własne kawiarnie i słuchali muzyki jazzowej. Oczywiście swoistym guru był tu Jean Paul Sartre.

Żona wielkiego francuskiego filozofa, Simon de Beauvoir, stała się natomiast ikoną innego ruchu kulturowego, jednego z najważniejszych w XX wieku, a mianowicie feminizmu. Jej książka „Druga płeć” (1949) ze słynną tezą: „Nie rodzimy się kobietami, ale się nimi stajemy”, stanowiła najważniejszą publikację I fali feminizmu. II fala feminizmu została natomiast zainicjowana w Stanach Zjednoczonych, a za jej symboliczny początek uważa się publikację dzieła Betty Friedan „Mistyczna kobiecość”.

Lata 60., 70. i 80. to prawdziwy rozkwit feminizmu, ale też jego podział na mniej i bardziej radykalne odłamy. O ile jednak do 6. dekady XX wieku kobiety musiały walczyć o podstawowe prawo uznania ich równości wobec mężczyzn (chociaż w Szwajcarii kobiety

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 3 =
Ostatnio komentowane
dzięki
twój stary • 2020-11-28 14:23:27
super
andrzej • 2020-11-28 13:21:14
tak
Brook • 2020-11-28 11:09:11
dzięki !! przydało się
kocik • 2020-11-27 19:23:33
slabe
siema • 2020-11-27 18:59:31