Isaac Bashevis Singer – biografia i twórczość

Biografia

Isaac Bashevis Singer urodził się 21 lutego 1902 roku w Leoncinie pod Warszawą, a zmarł 24 lipca 1991 na Florydzie. Był polskim i amerykańskim pisarzem o pochodzeniu żydowskim, tworzącym głównie w języku jidysz. Prozaik i dziennikarz – laureat Literackiej Nagrody Nobla.

Ojciec pisarza był chasydzkim rabinem, a matka córką rabina biłgorajskiego. Miał dwoje starszego rodzeństwa, które także zajmowało się pisarstwem.

W 1907 roku jego rodzina przeprowadziła się do Radzymina, a w 1908 do Warszawy (mieszkali przy ulicy Krochmalnej 10, a jego ojciec objął urząd rabina miejscowej gminy żydowskiej. Ulica Krochmalna była szczególnym dla twórcy miejscem – często stawał na balkonie i obserwował miejskie życie Warszawy – potem zapisywał swoje obserwacje i przekształcał w szkice literackie i umieszczał w tomach opowiadań.

W 1917 roku Isaac wraz z matka i bratem przeniósł się do Biłgoraja – rodzina rozproszyła się na wskutek działań wojennych.  W 1921 roku ojciec został rabinem w Starym Dzikowie, wtedy Singer wrócił do Warszawy – tam wstąpił do seminarium rabicznego. Ostatecznie zrezygnował z nauki i spróbował swoich sił jako nauczyciel języka hebrajskiego w Biłgoraju. Od 1923 roku pracował jako korektor w czasopiśmie Literarisze Bleter, był potem jego redaktorem.

W 1935 roku Isaac Singer wyemigrował do Stanów Zjednoczonych (w Europie wzrastał wówczas antysemityzm). W Nowym Jorku brat znalazł mu prace dziennikarza, korektora i tłumacza. W swoim czasopiśmie Forwerts – The Yiddish Forward publikował nawet części swoich powieści.

W 1937 roku poznał żydowską emigrantkę z Monachium Almę Wassermann – poślubił ją w 1940 roku. Ona dla niego rozwiodła się z mężem Walterem i zostawiła z nim dwójkę dzieci. W tym okresie swojego pisarstwa zaczął posługiwać się pseudonimami literackimi Varshavsky i D. Segal.

Nagrodę Nobla odebrał w 1978 roku.

Isaac Bashevis Singer, MD Carchives/ www.wikipedia.org.pl

Twórczość

Jego debiut literacki przypada na rok 1925, wówczas opublikował opowiadanie Na starość, traktującym o swoim rodzinnym Biłgoraju. Jego pierwszą powieść Szatan w Goraju publikowano w odcinkach w latach 1933-1934 w czasopiśmie „Globus”. Książka ta opowiada historię pogromu Żydów we wsi Goraj, które miało miejsce podczas Powstania Chmielnickiego w 1648 roku.

W swojej twórczości Isaac skrupulatnie odzwierciedlał topografię Warszawy.

Starał się ukazywać religijno-filozoficzne problemy środowisk ortodoksyjnych i Żydów zasymilowanych. Powoływał do życia nieistniejąca już rzeczywistość żydowską, zwłaszcza losy chasydów z południowej Polski. Fascynował się filozofią (Schopenhaurem czy Spinozą). Jego bohaterowie często wyrażają poglądy filozoficzne, które najbardziej interesowały pisarza.

Powieści:

  • "Szatan w Goraju" (1935)
  • "Grzeszny Mesjasz" (1935-1936 – w odcinkach)
  • "Rodzina Muszkatów" (1950 )
  • "Sztukmistrz z Lublina" (1960)
  • "Niewolnik" (1962)
  • "Dwór" (1967)
  • "Spuścizna" (1969)
  • "Wrogowie. Historia miłości" (1972)
  • "Szosza" (1978)
  • "Golem" (1982)
  • "Pokutnik" (1984)
  •  "Opowieść o królu pól" (1988)
  • "Męty" (1991)
  • "Szumowiny" (1991)
  • "Certyfikat" (1992)
  • "Meszuge" (1994)
  • "Cienie nad rzeką Hudson" (1998)

Wybrane zbiory opowiadań:

  • "Spinoza z ulicy Rynkowej i inne opowiadania" (1961)
  • "Krótki piątek" (1963)
  • "Seans spirytystyczny i inne opowiadania" (1968)
  • "Przyjaciel Kafki" (1970)
  • "Korona z piór i inne opowiadania" (1973)
  • "Namiętności" (1975)
  • "Późna miłość" (1979)
  • "Opowiadania zebrane" (1983)
  • "Opowiadania dla dzieci" (1984)
  • "Zjawa i inne opowiadania" (1985)
  • "Śmierć Matuzalema i inne opowiadania" (1988)

Wspomnienia beletryzowane:

  • "Urząd mojego ojca" (1956, 1966)
  • "Miłość i wygnanie" (1984)

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
By
• 2022-09-28 17:03:33
git
• 2022-09-27 14:46:23
Ok
• 2022-09-27 12:59:27
Bardzo łatwe
• 2022-09-27 10:53:50
Fajowe
• 2022-09-26 18:31:03