Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Miłosz jako poeta-moralista i filozof - strona 3

Ostatnio komentowane
to jest debilizm
kacper • 2019-09-22 12:48:19
najgorsze co morze być
sarew • 2019-09-22 11:51:45
XO
XD • 2019-09-22 11:07:17
XD
LOL • 2019-09-22 09:40:21
mdmasmdamsamsdamsd P::;;
rak123 • 2019-09-21 14:10:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Miał nawiedzać takiego?”. Miłosz kreuje swój poetycki wizerunek, przytaczając banalne fakty z życia, pokazujące, że jest przeciętnym człowiekiem, lubiącym

(…) dżem truskawkowy/ I ciemną słodycz kobiecego ciała./ Jak też wódkę mrożoną, śledzie w oliwie,/ Zapachy: cynamonu i goździków (…).

Poeta zostaje odarty z mistycznej otoczki, staje w szeregu zwykłych ludzi, przekazuje im prawdy, do których doszedł sam, nie zostały mu one w cudowny sposób objawione.

Miłosz jako filozof

Miłosz nie jest zwolennikiem żadnego systemu, przeciwnie – nie ufa teoriom i do tego samego namawia swoich odbiorców:

(…) Po teorie/ Nie sięgaj grzecznie i pokornie./ Zmieni się zespół zdań najrzadszy/ Gdy zmienisz punkt, z którego patrzysz (…) („Traktat moralny”).

Sam tworzy swoją filozofię, poszukując odpowiedzi na fundamentalne pytania o cel i sens istnienia, o jego kres i wartość. W wierszu „Sens” rozważa istotę życia wiecznego, w jego wyobrażeniu stanowi ona pełne poznanie: „Co nie zgadzało się, będzie się zgadzało./ Co było niepojęte, będzie pojęte”. Dopuszcza też możliwość, że po śmierci nie ma nic. Ale nawet wówczas życie ma sens, ponieważ pozostawia ślad: „jednak zostanie/ Słowo raz obudzone przez

Polecamy również:

  • Który skrzywdziłeś - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz powstał na emigracji, w roku 1950. Przewrotnie wykorzystując formę stosowaną często w poezji panegirycznej (regularny jedenastozgłoskowiec, specyficzne słownictwo, podniosły nastrój i bezpośredni zwrot do adresata), Miłosz napisał utwór, który nie jest w żadnym momencie pochwałą, ale... Więcej »

  • Dar - interpretacja i środki stylistyczne w wierszu

    Tytuł wiersza Czesława Miłosza jest bardzo znaczący. Skoro stan doświadczany przez podmiot jest darem, oznacza to, iż wydarzenie to wyróżnia się swoją szczególnością – znaczeniem, drogocennością. odmiot liryczny wyznaje, że pracował w ogrodzie. Nie jest to miejsce przypadkowe. Więcej »

  • Zaklęcie - interpretacja i analiza wiersza

    Miłosz pisał „Zaklęcie” na emigracji, w Stanach Zjednoczonych. Utwór jest swoistą przemową przypisującą rozumowi najznakomitsze zalety. To liryka pośrednia opisowa. Więcej »

  • Tak mało - interpretacja i analiza wiersza

    „Tak mało” to wyznanie człowieka doświadczonego, który ma poczucie, że jego życie dobiega końca. Wiersz jest rodzajem podsumowania i rozrachunku z własnym życiem. Dominuje tu poczucie przemijania, podkreślane przez powtórzenia słów: „krótkie”, „tak mało”. Więcej »

  • Piosenka o porcelanie - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz pochodzi z roku 1947 i powstał w Stanach Zjednoczonych, kiedy artysta przebywał na emigracji. Wbrew temu, co zapowiada tytuł, utwór nie porusza lekkiej i przyjemnej tematyki, poświęcony jest bowiem refleksji na temat wojennych zniszczeń. Więcej »

Komentarze (0)
2 + 2 =