Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Święty Szymon Słupnik - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Moim zdaniem to nie jest zbyt dobre wypracowanie. Nauczyciele mówią, abyśmy napisali to...
Tęczowa • 2019-01-21 19:27:00
na czeke
Kosu • 2019-01-20 16:37:23
fajne
tuta • 2019-01-20 13:42:27
fajne
f0x • 2019-01-17 11:14:23
Tekst należy poprawić ze względu na to, że funkcje sądowe Izby Lordów zostały już ...
Bartek • 2019-01-16 19:11:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Święty Szymon Słupnik” to wiersz Stanisława Grochowiaka pochodzący z tomu „Ballada rycerska” (1956).

Utwór, jak wskazuje tytuł książki poetyckiej Grochowiaka, jest stylizowany na średniowieczną balladę rycerską. Tematyka wiersza oscyluje wokół światopoglądu średniowiecznego, ważną rolę odgrywa w niej pareneza, a więc wzorce osobowe, w tym wypadku świętego i rycerza.

Poeta przywołuje w swoim tekście średniowieczną formułę świętości opartą na ascezie. Jej figurą jest święty Szymon Słupnik, który w imię specyficznie rozumianej woli Bożej spędził całe życie siedząc na słupie. Jego wybór został oceniony przez potomnych w kategoriach przeznaczenia, losu, jaki Panu spodobało się zgotować człowiekowi. Czytelnik dowiaduje się jednak ze zdziwieniem, że Bóg może „powołać” człowieka nie tylko do świętości, ale także do tragicznej śmierci w bólu i poniżeniu. Poeta przywołuje obraz chłopaka powieszonego przez rozwścieczony tłum, o którym mówi się, że „powołał go Pan na stryk” oraz zgwałconej i zamordowanej dziewczyny, „powołanej” „na gnój”.

Ostry kontrast pomiędzy słowem „powołać” zaczerpniętym z dyskursu religijnego a „strykiem” i „gnojem” uzmysławia paradoksalność podobnego sposobu rozumowania.

Polecamy również:

  • Płonąca żyrafa - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Płonąca żyrafa” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) przyjmuje postać ekfrazy, czyli poetyckiego opisu słynnego obrazu Salvadora Dalego pod tym samym tytułem. Poeta interpretuje surrealistyczne dzieło jako swoisty manifest antyestetyki – sztuki... Więcej »

  • Rozmowa o poezji - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Rozmowa o poezji” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) jest tekstem autotematycznym, w którym podejmuje się rozważanie nad istotą samej poezji. Więcej »

  • Turpizm w poezji Stanisława Grochowiaka - opracowanie

    Określenie „turpizm” zostało po raz pierwszy użyte przez Juliana Przybosia w wierszu „Oda do turpistów”, w którym oskarżył on autorów – m.in. Stanisława Grochowiaka, Tadeusza Różewicza, Mirona Białoszewskiego – o epatowanie brzydotą w... Więcej »

Komentarze (0)
2 + 1 =