Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Święty Szymon Słupnik - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Dzk
MAGDA • 2018-11-21 15:52:15
Nieprzydatne
Kro • 2018-11-21 14:19:55
o tata z mamą są w szkole mojej
pioterek • 2018-11-21 10:38:03
czy jest może opis sił międzycząsteczkowych a nie tylko sił spujności ?
coś tam • 2018-11-20 18:10:28
xd
xd • 2018-11-19 20:48:47
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Święty Szymon Słupnik” to wiersz Stanisława Grochowiaka pochodzący z tomu „Ballada rycerska” (1956).

Utwór, jak wskazuje tytuł książki poetyckiej Grochowiaka, jest stylizowany na średniowieczną balladę rycerską. Tematyka wiersza oscyluje wokół światopoglądu średniowiecznego, ważną rolę odgrywa w niej pareneza, a więc wzorce osobowe, w tym wypadku świętego i rycerza.

Poeta przywołuje w swoim tekście średniowieczną formułę świętości opartą na ascezie. Jej figurą jest święty Szymon Słupnik, który w imię specyficznie rozumianej woli Bożej spędził całe życie siedząc na słupie. Jego wybór został oceniony przez potomnych w kategoriach przeznaczenia, losu, jaki Panu spodobało się zgotować człowiekowi. Czytelnik dowiaduje się jednak ze zdziwieniem, że Bóg może „powołać” człowieka nie tylko do świętości, ale także do tragicznej śmierci w bólu i poniżeniu. Poeta przywołuje obraz chłopaka powieszonego przez rozwścieczony tłum, o którym mówi się, że „powołał go Pan na stryk” oraz zgwałconej i zamordowanej dziewczyny, „powołanej” „na gnój”.

Ostry kontrast pomiędzy słowem „powołać” zaczerpniętym z dyskursu religijnego a „strykiem” i „gnojem” uzmysławia paradoksalność podobnego sposobu rozumowania.

Polecamy również:

  • Płonąca żyrafa - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Płonąca żyrafa” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) przyjmuje postać ekfrazy, czyli poetyckiego opisu słynnego obrazu Salvadora Dalego pod tym samym tytułem. Poeta interpretuje surrealistyczne dzieło jako swoisty manifest antyestetyki – sztuki... Więcej »

  • Rozmowa o poezji - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Stanisława Grochowiaka „Rozmowa o poezji” z tomu „Menuet z pogrzebaczem” (1958) jest tekstem autotematycznym, w którym podejmuje się rozważanie nad istotą samej poezji. Więcej »

  • Turpizm w poezji Stanisława Grochowiaka - opracowanie

    Określenie „turpizm” zostało po raz pierwszy użyte przez Juliana Przybosia w wierszu „Oda do turpistów”, w którym oskarżył on autorów – m.in. Stanisława Grochowiaka, Tadeusza Różewicza, Mirona Białoszewskiego – o epatowanie brzydotą w... Więcej »

Komentarze (0)
5 + 2 =