Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Modlitwa Hioba - analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
Jak mnie znajdą to mnie zabijom przyjadom na swoich rowerkach kradzionych ze złomu i aut...
Janusz korwin darwin • 2020-01-24 12:36:12
SĄD SĄDEM A ,,SPRAWIEDLIWOŚĆ" TO ZUPEŁNIE INNA SPRAWA CHOĆ WIELU POCZCIWOTOM ZALEŻY...
LESZEK • 2020-01-24 09:05:27
Piszczałka "zamknięta" to piszczałka zamknięta obustronnie (jej długość fali to 2L...
Doktor • 2020-01-22 13:02:15
Artykuł należy uzupełnić o wykres funkcji P(t)=u(t)*i(t), ponieważ wartości skuteczn...
elfw • 2020-01-22 11:15:25
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Już sam tytuł wiersza wpisuje go w nurt poezji religijnej. O modlitewnym charakterze utworu decyduje także ujawniony adresat – „Modlitwę Hioba” otwiera i zamyka apostrofa do Boga (Panie naucz mnie…/Naucz mnie Panie…), a na jego treść składają się kolejno formułowane prośby.

Podmiotem lirycznym uczyniła poetka Hioba, biblijnego bohatera poddanego próbie pobożności. Pozbawiony majątku, najbliższych, dotknięty trądem nie traci ufności w Boga, jednak osiąga granice bólu i wiary. Przedmiotem jego błagalnej modlitwy jest dar milczenia. Kolejne prośby wprowadzane są czasownikami w trybie rozkazującym – anaforyczne sformułowanie naucz mnie/naucz pojawia się w wierszu czternastokrotnie.

Ogrom doświadczonych przez Hioba cierpień prowadzi do utraty wiary w sens słowa. Odrzuca więc język, którym nie sposób wyrazić doznanego bólu, na rzecz milczenia kryjącego w sobie wielość znaczeń. Trzy pierwsze wersy wiersza odnoszą się do dosłownego rozumienia pojęcia – naucz mnie – prosi Hiob – milczeć / naucz milczeć mój język / i moje wargi. Jednak milczenie to nie tylko umiejętność rezygnacji z używania słów.

Kolejne wersy niosą ze sobą znaczenia metaforyczne. Rzeczone milczenie staje się niejako postawą

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 3 =