Modlitwa Hioba - analiza i interpretacja

Już sam tytuł wiersza wpisuje go w nurt poezji religijnej. O modlitewnym charakterze utworu decyduje także ujawniony adresat – „Modlitwę Hioba” otwiera i zamyka apostrofa do Boga (Panie naucz mnie…/Naucz mnie Panie…), a na jego treść składają się kolejno formułowane prośby.

Podmiotem lirycznym uczyniła poetka Hioba, biblijnego bohatera poddanego próbie pobożności. Pozbawiony majątku, najbliższych, dotknięty trądem nie traci ufności w Boga, jednak osiąga granice bólu i wiary. Przedmiotem jego błagalnej modlitwy jest dar milczenia. Kolejne prośby wprowadzane są czasownikami w trybie rozkazującym – anaforyczne sformułowanie naucz mnie/naucz pojawia się w wierszu czternastokrotnie.

Ogrom doświadczonych przez Hioba cierpień prowadzi do utraty wiary w sens słowa. Odrzuca więc język, którym nie sposób wyrazić doznanego bólu, na rzecz milczenia kryjącego w sobie wielość znaczeń. Trzy pierwsze wersy wiersza odnoszą się do dosłownego rozumienia pojęcia – naucz mnie – prosi Hiob – milczeć / naucz milczeć mój język / i moje wargi. Jednak milczenie to nie tylko umiejętność rezygnacji z używania słów.

Kolejne wersy niosą ze sobą znaczenia metaforyczne. Rzeczone milczenie staje się niejako postawą wobec

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 1 =
Ostatnio komentowane
jd
tak • 2021-09-26 18:53:47
5+1
jek • 2021-09-26 16:27:01
9+10=21
A • 2021-09-26 14:54:26
hh
ja • 2021-09-26 14:53:03
aha
sram • 2021-09-26 14:47:23