Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Modlitwa Hioba - analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
No elo
Elo • 2019-10-16 18:14:00
nie fajne
wertyuiop[] • 2019-10-16 16:41:14
Podobno pan Erwin oprócz żony miał wiele związków nieformalnych z innymi kobietami. R...
Marcin • 2019-10-16 12:12:31
Podobno Alessandro Volta był bardzo pobożny. Codziennie uczęszczał na Mszę Świętą...
Marcin • 2019-10-16 12:06:53
Za to bombardowanie zakładów chemicznych w czasie agresji NATO na Serbię w 1999r. jest ...
Marcin • 2019-10-16 11:38:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Już sam tytuł wiersza wpisuje go w nurt poezji religijnej. O modlitewnym charakterze utworu decyduje także ujawniony adresat – „Modlitwę Hioba” otwiera i zamyka apostrofa do Boga (Panie naucz mnie…/Naucz mnie Panie…), a na jego treść składają się kolejno formułowane prośby.

Podmiotem lirycznym uczyniła poetka Hioba, biblijnego bohatera poddanego próbie pobożności. Pozbawiony majątku, najbliższych, dotknięty trądem nie traci ufności w Boga, jednak osiąga granice bólu i wiary. Przedmiotem jego błagalnej modlitwy jest dar milczenia. Kolejne prośby wprowadzane są czasownikami w trybie rozkazującym – anaforyczne sformułowanie naucz mnie/naucz pojawia się w wierszu czternastokrotnie.

Ogrom doświadczonych przez Hioba cierpień prowadzi do utraty wiary w sens słowa. Odrzuca więc język, którym nie sposób wyrazić doznanego bólu, na rzecz milczenia kryjącego w sobie wielość znaczeń. Trzy pierwsze wersy wiersza odnoszą się do dosłownego rozumienia pojęcia – naucz mnie – prosi Hiob – milczeć / naucz milczeć mój język / i moje wargi. Jednak milczenie to nie tylko umiejętność rezygnacji z używania słów.

Kolejne wersy niosą ze sobą znaczenia metaforyczne. Rzeczone milczenie staje się niejako postawą

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 3 =