Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Powrót Hioba - analiza i interpretacja

Ostatnio komentowane
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
jd
jd • 2019-12-05 16:50:39
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Kom...
Komentarz nie został zapisany. Nie podano treści komentarza lub nazwy komentującego.Komentarz nie został zapisany. Nie podano tr • 2019-12-04 17:25:17
JD
Adam Psikutas • 2019-12-04 12:04:11
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Bohaterem wiersza jest Hiob, jednak nie ten starotestamentowy. To Hiob XX wieku, który, podobnie jak jego biblijny pierwowzór, wraca do życia boleśnie doświadczony przez los. Hiob w wierszu Anny Kamieńskiej staje się uosobieniem człowieka, który doświadczył okrucieństwa wojny, ale przetrwał. Ciąg zaprzeczeń ilustruje zagrożenia, z którymi musiał się zmierzyć, zarówno te zewnętrzne (nie zdechł za drutami / nie wywiał go komin), jak i wewnętrzne (nie rzucił się pod pociąg).

Mimo ogromu doznanego cierpienia, nędzy brudu i świerzbu samotności, jest zadziwiająco spokojny. Nie złorzeczy Bogu, który wystawił go na tę ciężką próbę, nie lamentuje, nie skarży się. Jego egzystencja nie jest jednak zwyczajną kontynuacją dawnego życia. Niegdysiejszych towarzyszy zastąpili nowi – przyjaciele, żona, dzieci. Choć wszystko wokół zdaje się zwyczajne (woły, owce, osły, stajnia, słoma, powrozy), to jednak inny świat, inna rzeczywistość.

Ocalone życie zamiast cieszyć – ciąży. Paradoksalnie Hiob szczęśliwy nie ma siły być szczęśliwym. Choć zdawać by się mogło, że wrócił do życia (obmył ciało z krwi potu wrzodów), jego dusza na zawsze pozostanie okaleczona (wrzody twych dłoni i twarzy obmyte / w głąb się

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 1 =