Jan Polkowski, Moja słodka ojczyzno – analiza i interpretacja

Wiersz Jana Polkowskiego jest wyznaniem podmiotu, które dotyczy jego trudnej przeszłości lat 70. i 80., w której zmuszony był do opuszczenia własnego kraju. Podczas tułaczki traktowany był okropnie, rzeczywistość dyktowały wówczas uniwersalne mechanizmu przemocy rządzące historią:

Urodziłem się w pociągu,
na ruchomej granicy,
jako żydowskie szczenię w kącie wagonu towarowego,
jako mówiący po polsku żołnierz Wehrmachtu
idący na Moskwę,
jako niewiadomego pochodzenia enkawudzista
strzelający do moich przodków: Polaków, […]

Podmiot wyraża poczucie obcości wobec świata – jego ojczyzna znajduje się w strefie komunistycznej zagłady, a on sam nie może znaleźć dla siebie miejsca. Chce się z nią solidaryzować. Zatraciwszy właściwą sobie tożsamość, podmiot czuje się obywatelem świata, a jednocześnie nikim:

Oto moje obywatelstwo – twój wzniesiony
pod piersiami
brzuch (Anusiu, mateńko).

Ostatnia strofa wiersza:

(Moja Niewidzialna Ojczyzno,
będziemy sobie wierni.)
To już nic nie znaczy.

stanowi przygnębiający wniosek – sugeruje, że zanikająca ojczyna mówiącego odeszła bezpowrotnie, a wraz z nią wszelkie ideały i relacje. Poprzez zdemaskowanie opresyjnego charakteru państwa socjalistycznego autor wprowadza ponury, choć uzasadniony,  nastrój pustki, znikomości i beznadziejności, ale także nostalgii za utraconym krajem.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 3 =
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39