Pokolenie pryszczatych - geneza, założenia, przedstawiciele

Pokolenie pryszczatych to grupa polskich pisarzy, którzy debiutowali w latach 40. i 50. XX wieku w atmosferze akceptacji i propagowania oficjalnej doktryny Polski Ludowej, czyli marksizmu-leninizmu. W praktyce oznaczało to wcielanie w życie założeń socrealizmu, przyjętego oficjalnie w 1949 roku podczas zjazdu w Szczecinie.

Grupa ta skupiała się wokół Tadeusza Borowskiego, gorliwego zwolennika nowego ustroju, który widział w nim przeciwieństwo znienawidzonego faszyzmu. Istotnym momentem, niejako inicjującym głos owego pokolenia, był zjazd Związku Literatów Polskich w Warszawie w 1950 roku, podczas którego Adam Ważyk bezpardonowo zaatakował wieloznaczną poezję Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.

Zgodnie z nową linią programową, pisarze mieli stać się „inżynierami ludzkich dusz”. Pryszczaci w swojej twórczości piętnowali przejawy indywidualizmu, kładli nacisk na propagandę i agitacyjną funkcję literatury. Sztandarową postacią tego pokolenia był Wiktor Woroszylski, autor agitacyjno-propagandowych wierszy. Patetyczne panegiryki na cześć władzy ludowej pisywał również Witold Wirpsza.

W dziedzinie prozy najważniejszym gatunkiem stała się tak zwana „powieść produkcyjna”, opiewająca wysiłek

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 2 =
Ostatnio komentowane
wspaniałe, jestem fanką
KAsia • 2021-01-25 21:06:28
Koks streszczenie
Kid • 2021-01-25 19:32:57
Xd
Naddjdhhjw • 2021-01-25 17:09:26
w szkole sprawiedliwość powinna być
e-nauka • 2021-01-25 15:05:17
:(
???? • 2021-01-25 14:07:57