Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pokolenie pryszczatych - geneza, założenia, przedstawiciele

Ostatnio komentowane
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
XD ale oszukane
XNXX.COM • 2019-12-03 16:44:01
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pokolenie pryszczatych to grupa polskich pisarzy, którzy debiutowali w latach 40. i 50. XX wieku w atmosferze akceptacji i propagowania oficjalnej doktryny Polski Ludowej, czyli marksizmu-leninizmu. W praktyce oznaczało to wcielanie w życie założeń socrealizmu, przyjętego oficjalnie w 1949 roku podczas zjazdu w Szczecinie.

Grupa ta skupiała się wokół Tadeusza Borowskiego, gorliwego zwolennika nowego ustroju, który widział w nim przeciwieństwo znienawidzonego faszyzmu. Istotnym momentem, niejako inicjującym głos owego pokolenia, był zjazd Związku Literatów Polskich w Warszawie w 1950 roku, podczas którego Adam Ważyk bezpardonowo zaatakował wieloznaczną poezję Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.

Zgodnie z nową linią programową, pisarze mieli stać się „inżynierami ludzkich dusz”. Pryszczaci w swojej twórczości piętnowali przejawy indywidualizmu, kładli nacisk na propagandę i agitacyjną funkcję literatury. Sztandarową postacią tego pokolenia był Wiktor Woroszylski, autor agitacyjno-propagandowych wierszy. Patetyczne panegiryki na cześć władzy ludowej pisywał również Witold Wirpsza.

W dziedzinie prozy najważniejszym gatunkiem stała się tak zwana „powieść produkcyjna”, opiewająca wysiłek

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 4 =