Ogród w Milanówku – analiza i interpretacja

Forma

Jarosław Marek Rymkiewicz jest uznawany za poetę klasycystycznego – jednym z przykładów utworów napisanych w tej stylistyce jest Ogród w Milanówku, koniec listopada.

Poeta wybrał formę poetycką ukształtowaną już w czasach antycznych – wiersz napisany został dystychem – czyli tzw. dwuwierszem. Każda kolejna strofa składa się jedynie z dwóch wierszy. Utwór pochodzi z tomu poetyckiego Zachód słońca w Milanówku, w którym większość tekstów opiera się na tej zasadzie kompozycyjnej.

Ogród w Milanówku, koniec listopada jest wierszem wolnym i sylabotonicznym. Poeta wykorzystał formę trzynastozgłoskowca by nadać mu odpowiednia rytmikę. Dzięki temu cały utwór nabrał lekkości i melodyjności.

Tematycznie utwór został podzielony na dwie części – w pierwszej dostrzegamy silne nawiązania filozoficzne, znajdziemy tu refleksję podmiotu o prawach które rządzą wszechświatem, natomiast część druga jest bardziej prozaiczna – skupia się na sytuacji, która zachodzi w tytułowym ogrodzie.

Tytuł

Tytuł wiersza ma dwa znaczenia. Metaforyczne, ponieważ ogród staje się pewnym symbolem świata, który rozwijany jest w treści utworu oraz znaczenie dosłowne – określa bardzo konkretnie czas i miejsce akcji utworu.

Obraz świata

Rymkiewicz wykorzystuje w utworze zaskakujące porównania. Wszechświat przyrównuje bowiem do znakomitego stwórcy, ale nie jest nim Bóg, tylko kompozytor – Antonio Vivaldi. Zapewne chodzi poecie o doskonałą formę muzyki. Prawa rządzące światem są niczym ta muzyka, w której nie ma miejsca na nieład i swobodę.

Przestrzeń ogrodu, jako mikroświata, zostaje wypełniona uporządkowaną melodią, na którą składają się odgłosy natury.

Ziemskie życie przemija nieubłaganie – ma swój początek i koniec, a kolejne jego etapy następują zgodnie z cyklem pór roku, wedle ustalonego porządku. Wedle tej zasady tytułowy koniec listopada to także koniec jesieni i początek kalendarzowej zimy, która pojawia się w utworze poprzez zabieg personifikacji:

Zima szara królowa idzie w szarych szatach

Wokół niej czarny gawron jej posłaniec lata.

Majestatyczna królowa przynosi obumieranie i szarość milanowskiego ogrodu, a towarzyszący jej gawron jest zwiastunem złowrogiej tajemnicy – tym samym postać zimy została nacechowana negatywnie.

Metafora ludzkiego życia

W obrazach Rymkiewicza można dostrzec liczne metafory ludzkiego życia. Ogród to odzwierciedlenie porządku świata, a jeże (pojawiające się w trzeciej części wiersza) to ludzie, zaślepieni tym co materialne, nie są w stanie dostrzec właściwych prawd rządzących ich rzeczywistością.

Twierdzenia przekonujące czytelnika o tym, że kosmos jest jedną wielką zagadką również przynoszą na myśl refleksje o tym, że mały, ślepy człowiek nie jest w stanie jej rozwiązać.

Utwór Rymkiewicza możemy zaliczyć do poezji metafizycznej. Widzimy realny obraz, czyli ogród zasypany śniegiem. Jest on przyczyną do refleksji o istocie ludzkiego bytu, o Bogu i wszechświecie.

Symbolika

Ogród występuje tu jako symbol Arkadii, do Raju. Opisywany przez poetę ogród jest szary, nieciekawy i nijaki – wynika to z jego doczesności, z teraźniejszości. Nie jest wytworem dziecięcej wyobraźni, która nadawałaby mu magiczności.

Interpretacja

Poprzez proste obrazowanie, nawiązujące do codzienności poeta ukazuje jaki wszechświat jest nieprzenikniony i nieogarniony. My jako ludzie możemy poznać jedynie jego małe, ograniczone części.

Polecamy również:

  • Krew – analiza i interpretacja

    Wiersz Jarosława Marka Rymkiewicza budzi u odbiorców duże kontrowersje. W pierwszych strofach wiersza opisane zostają codzienne przestrzenie, różne miejsca w naszej rzeczywistości, które wg poety zostały naznaczone krwią, czyli jakąś krzywda, bólem i tragedią. Ból i krzywda... Więcej »

  • Róża oddana Danielowi Naborowskiemu - analiza i interpretacja

    Jarosław Marek Rymkiewicz to współczesny poeta intensywnie czerpiący z literackiej tradycji baroku. Jednym ze świadectw tej inspiracji jest utwór Róża oddana Danielowi Naborowskiemu. W wierszu tym poeta chętnie korzysta z barokowych toposów oraz środków stylistycznych. Więcej »

  • Daniel Naborowski „Róża” i Rymkiewicz „Róża oddana Danielowi Naborowskiemu” - analiza porównawcza

    Zarówno Daniel Naborowski jak i Jarosław Marek Rymkiewicz są poetami wybitnymi, doskonale wykształconymi i orientującymi się w wielowiekowej tradycji literackiej – każdy z nich na miarę swojej epoki. Pomimo odległości czasów, w których ci poeci tworzyli, w ich utworach odnajdujemy wiele... Więcej »

  • Czego nas uczy Adam Mickiewicz – opracowanie

    Artykuł Czego uczy nas Adam Mickiewicz został umieszczony przez autora jako posłowie w zbiorze poetyckim pt. Wiersze polityczne. W tekście o Mickiewiczu Rymkiewicz próbuje, w roli historyka literatury XIX wieku, objaśnić poetykę i tradycję polskiej poezji tzw. „zaangażowanej”, w której... Więcej »

  • Dlaczego romantycy umierali młodo – streszczenie

    Na początku tekstu Rymkiewicz wymienia długą listę twórców romantycznych (polskich i europejskich) oraz daty ich narodzin i śmierci. Większość z przedstawionych postaci umarła w wieku 30 lat. Stąd postawiona przez poetę teza, że romantycy po prostu umierali w młodym wieku, a większość... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 4 =
Ostatnio komentowane
By
• 2022-09-28 17:03:33
git
• 2022-09-27 14:46:23
Ok
• 2022-09-27 12:59:27
Bardzo łatwe
• 2022-09-27 10:53:50
Fajowe
• 2022-09-26 18:31:03