Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Życie to nie teatr - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
fjhgxfhjyr97o7tretrtyrteert
35t • 2019-11-11 17:56:48
słabe
nick • 2019-11-11 16:38:46
do niczego. Kto to napisał ?
passat • 2019-11-11 13:32:12
nawet rozumiem , ale średnio haha
x.x.księżniczka.x.x • 2019-11-11 11:43:11
e e eluwina
eluwina • 2019-11-11 11:17:58
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Życie to nie teatr” Edwarda Stachury należy do poezji melicznej, przeznaczonej do śpiewania. Wskazuje na to obecność rymu (w poezji II połowy XX wieku występuje on najczęściej w piosenkach), a także refrenu.

Utwór  Stachury stanowi manifest autentyzmu i prawdy, których poeta domaga się zarówno w życiu, jak i w literaturze. Tekst pod względem tematycznym koncentruje się na znanym szekspirowskim toposie theatrum mundi („teatru świata”), zgodnie z którym rzeczywistość jest wielkim widowiskiem, a ludzie – aktorami odgrywającymi przeznaczone im role. Stachura odnosi się polemicznie do takiej koncepcji świata. W jego mniemaniu człowiek może swobodnie wybierać pomiędzy zakładaniem różnych masek i autentyzmem.

„Życie to nie teatr” - gra kontra autentyczność

Tekst został zbudowany w oparciu o technikę kontrapunktu. Mamy tu do czynienia z wyrazistą opozycją dwóch skrajnie różnych światopoglądów, podkreśloną przez przeciwstawienie: „ja” – „ty”.

„Ty” to prawdopodobnie kobieta, ukochana poety, która uważa, że życie jest grą, polegającą na przybieraniu kolejnych masek, mających chronić prawdziwą twarz przed zranieniem. Maska, w przeciwieństwie do prawdziwego oblicza człowieka, jest wiecznie

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 5 =