Życie to nie teatr - interpretacja i analiza wiersza

„Życie to nie teatr” Edwarda Stachury należy do poezji melicznej, przeznaczonej do śpiewania. Wskazuje na to obecność rymu (w poezji II połowy XX wieku występuje on najczęściej w piosenkach), a także refrenu.

Utwór  Stachury stanowi manifest autentyzmu i prawdy, których poeta domaga się zarówno w życiu, jak i w literaturze. Tekst pod względem tematycznym koncentruje się na znanym szekspirowskim toposie theatrum mundi („teatru świata”), zgodnie z którym rzeczywistość jest wielkim widowiskiem, a ludzie – aktorami odgrywającymi przeznaczone im role. Stachura odnosi się polemicznie do takiej koncepcji świata. W jego mniemaniu człowiek może swobodnie wybierać pomiędzy zakładaniem różnych masek i autentyzmem.

„Życie to nie teatr” - gra kontra autentyczność

Tekst został zbudowany w oparciu o technikę kontrapunktu. Mamy tu do czynienia z wyrazistą opozycją dwóch skrajnie różnych światopoglądów, podkreśloną przez przeciwstawienie: „ja” – „ty”.

„Ty” to prawdopodobnie kobieta, ukochana poety, która uważa, że życie jest grą, polegającą na przybieraniu kolejnych masek, mających chronić prawdziwą twarz przed zranieniem. Maska, w przeciwieństwie do prawdziwego oblicza człowieka, jest wiecznie szczęśliwa,

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
super wyjaśnione!
Amelia • 2021-12-07 07:58:07
Fajne
Geniusz matematyczny • 2021-12-06 19:23:28
Ruda, dziękujemy za zwrócenie uwagi, poprawione :)
ADMIN • 2021-12-07 11:56:56
Łatwo
bynio • 2021-12-05 15:42:03
ok
Shrek • 2021-12-04 18:50:37