Wojciech Wencel, Calcium magnesium – analiza i interpretacja

Jest to kolejny utwór wpisujący się w poetykę historyczną Wojciecha Wencla, przenikającą cały tom pt. De profundis. Traktuje o tragicznej historii żołnierzy drugiej konspiracji, ofiarach ludobójstwa w Katyniu:

Leżą w zbiorowej mogile
z przestrzelonymi głowami

ich utrudzone ciała
stopniowo tracą na wadze

rozkłada się wątroba
wiotczeją mózg i serce […]

Wiersz jest interesujący ze względu na sposób ukazania śmierci pojedynczego człowieka, można powiedzieć, że w Calcium magnesium poeta stworzył apoteozę śmierci. Opisuje kolejne etapy rozkładania się ciała:

w końcu pękają ścięgna
i kruszy się szkielet

legiony gnilnych bakterii
zostawiają za sobą

jedynie minerały
lżejsze niż szczypta prochu

po latach są już cząstkami
tablicy Mendelejewa

Ta śmierć nie idzie jednak w zapomnienie – umarli w Katyniu stają się bowiem „solą ziemi” czyli wymownym symbolem w dziejach Polski.

Podobnie jak w pozostałych wierszach z tego tomu, w Calcium Magnesium widoczne jest rozdarcie między bezsensownym cierpieniem z perspektywy człowieka, a jego domniemaną sensownością, którą miałby zapewniać Bóg. Jeśli On dopuszcza istnienie bólu i cierpienia, to musi mieć ono swoje uzasadnienie, Takie przekonanie odczuwalne w niniejszym tworze oraz w pozostałych, poruszających motyw śmierci.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Fajne
• 2024-04-17 15:24:05
xdxd jestem taka sigma ze to szok pyr jala
• 2024-04-17 09:06:00
xd
• 2024-04-16 17:58:56
@Mariola - dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony. Pozdrawiamy :)
• 2024-04-16 07:36:55