Sztuka dwudziestolecia międzywojennego - ogólna charakterystyka - strona 2

języka ludzkich emocji za pomocą barwy, linii i geometrii. Prekursorem tego nurtu jest Wassily Kandinsky, a najważniejsi kontynuatorzy to Kazimierz Malewicz czy Paul Klee.

Z kolei dadaizm całkowicie kontestuje tradycję, sensowność i pojęcie sztuki wysokiej. Marcel Duchamp tworzy „ready-mades”, których przykładem jest wystawienie pisuaru jako dzieła sztuki („Fontanna”). Jego dokonania kontynuują również Max Ernst i Francis Picabia. Surrealizm wprawdzie odcina się od mimetycznego przedstawiania rzeczywistości, ale nie rezygnuje całkowicie z logiki dzieła. Obrazy i rzeźby stają się tutak zrozumiałe przede wszystkim w kontekście psychoanalizy, mechanizmów snu czy halucynacji. Prąd ten rozpoczyna Andre Breton, a jego największe dzieła tworzą Salvador Dali czy Hans Arp.

W latach 30. w związku z dojściem do władzy dwóch totalitaryzmów (faszyzmu i komunizmu) powstaje również sztuka socrealistyczna, którą w malarstwie reprezentuje np. twórczość Aleksandra Rodczenki, a w rzeźbie Wiery Muchiny.

Dwudziestolecie międzywojenne - architektura

W obrębie architektury pojawiają się z kolei tendencje takie jak: puryzm, organicyzm, Bauhaus, a także kubizm. Puryzm reprezentuje przede wszystkim jeden z najważniejszych

Polecamy również:

Komentarze (1)
Wynik działania 1 + 1 =
Yolo gimbusek
2016-11-15 07:23:29
Pani profesor jeszcze nie wie ze siedze na internecie całe lekcje ☺️ 5 z historii jak się patrzy XD
Ostatnio komentowane
proste dodawanie
Jan • 2021-11-29 11:45:35
To super że nagle Rz zmienia się w Rs bez żadnego powodu :/
Anonim • 2021-11-28 11:37:17
Git
Franek to nie ja • 2021-11-27 17:22:35
Spoko
Kowal • 2021-11-24 18:52:36
Dzięki za to
Niewiadomym:) • 2021-11-24 17:45:42