Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Rzeźba międzywojenna - cechy, kierunki, przedstawiciele, dzieła

Ostatnio komentowane
o tata z mamą są w szkole mojej
pioterek • 2018-11-21 10:38:03
czy jest może opis sił międzycząsteczkowych a nie tylko sił spujności ?
coś tam • 2018-11-20 18:10:28
xd
xd • 2018-11-19 20:48:47
Pozdro dla Ali i Miłosza
Cyprian Badurowicz • 2018-11-20 09:49:35
Beznadziejne
Gustaw • 2018-11-18 13:56:18
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Trudno dokładnie zdefiniować koncepcję rzeźby dwudziestolecia międzywojennego, podobnie zresztą jak np. malarstwa, ponieważ przedział czasowy 1918-1939 nie pokrywa się z okresem aktywności najważniejszych kierunków artystycznych w tej dziedzinie. Wiele z nich zostało zapoczątkowanych znacznie wcześniej, bo na początku XX wieku.

Auguste Rodin
Auguste Rodin „Myśliciel”

Z pewnością wielkim prekursorem nowoczesnej rzeźby był francuski artysta Auguste Rodin, tworzący wybitne dzieła nawiązujące do symbolizmu i impresjonizmu. Tak jak Paul Cezanne w malarstwie, podobnie Rodin w rzeźbie zainspirował kierunki awangardowe, ale też neoklasyczne.

W dziełach tego okresu można zatem wyróżnić prąd kubistyczny, reprezentowany przez Pabla Picassa czy Alexandra Archipenko. Polegał on na rozbiciu jednolitej bryły na szereg mniejszych elementów i stosowaniu techniki kolażu. Archipenko nawiązywał do motywów ukraińskiego folkloru i stworzył swoistą syntezę rzeźby i malarstwa (tzw. skulptomalarstwo). Jego znanymi dziełami były: „Kobieta przed lustrem”, „Kobieta czesząca włosy”, „Tors w przestrzeni”. Inni rzeźbiarze-kubiści to Fernand Leger czy Julio Gonzales („Atlas”).

Stosunkowo niewiele rzeźb powstało w obrębie dadaizmu, można tu wymienić dzieła

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =