Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Cech rzemiosła - definicja, przykłady

Ostatnio komentowane
tak
taj • 2020-01-19 20:40:35
Pomocne informacje.
Julita • 2020-01-18 10:37:03
iknhnni
polklll • 2020-01-17 13:54:01
NIe sądzĘ
UGA BUGA • 2020-01-16 18:08:43
xd
utylizacja • 2020-01-15 22:59:33
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W epoce średniowiecza w miastach zaczęły rozwijać się na większą skalę organizacje zrzeszające pokrewne warsztaty pracy. Przykłady: cech ślusarzy, cech złotników, cech szewców.

Ich celem było podnoszenie kwalifikacji zawodowych rzemieślników, reprezentowanie interesów poszczególnych grup zawodowych, budowanie więzi między członkami organizacji i prowadzenie działalności edukacyjnej czy społecznej. W skład cechu wchodzili: mistrz (nazywany również cechmistrzem lub starszym cechu), podstarszy, bracia (z najwyższym stopniem umiejętności), czeladź (z przyswojoną wiedzą praktyczną i teoretyczną)  i uczniowie (pobierali naukę zawodu).

Każdy z cechów miał swój statut, który określał jego funkcjonowanie. Rzemieślnicy spotykali się na zgromadzeniach, podczas których dyskutowano nad pracą cechu, ale również i podczas ważnych uroczystości, jak np. promocja ucznia na czeladnika. Cechy były wyposażone w symbole i atrybuty cechowe.

Zrzeszenia rzemieślników fundowały kaplice lub ołtarze w świątyniach. Brały też udział w obronie danego miasta, stąd nazwy wielu fortyfikacji – np. Baszta Tkaczy w Stargardzie, niezachowana do dzisiaj Brama Szewska w Krakowie. Cech czuwał nad jakością wyrobów rzemieślniczych,

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 4 =