Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Diaspora żydowska z czasów Kazimierza Wielkiego

Ostatnio komentowane
K1 DIS
Dis • 2019-12-11 22:28:49
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Początki obecności Żydów na ziemiach polskich datuje się na XI w. lecz dopiero w czasach Kazimierza Wielkiego społeczność ta otrzymała przepisy prawne regulujące jej status.

Esterka i Lewko

Z osobą Kazimierza Wielkiego niewątpliwie wiążą się dwie legendarne postaci gminy żydowskiej. Pierwszą jest Esterka, domniemana kochanka króla, która według Długosza była matką jego dwóch synów, Niemierzy i Pełki. Długosz także napisał w swej kronice, że za namową Esterki, król miał nadać Żydom rozległe przywileje. Relacja Długosza w tym zakresie nie jest jednak zbyt wiarygodna, gdyż nigdy nie potwierdzono, że Esterka żyła naprawdę. Faktem jest natomiast to, że Kazimierz Wielki miał z krakowskimi Żydami bardzo poprawne stosunki. Innym członkiem gminy żydowskiej, którego łączy się w królem jest Lewko – kupiec i finansista. Lewko był jakbyśmy dziś powiedzieli, bankierem, u którego pożyczki zaciągał sam król. Zresztą Lewko był wierzycielem nie tylko Kazimierza Wielkiego, ale także Ludwika Węgierskiego a nawet Władysława Jagiełło. Wpływowy Żyd został przez króla Kazimierza objęty indywidualnym przywilejem protekcyjnym dla swojej rodziny, a żupy solne w Wieliczce zostały mu oddane w dzierżawę.

Sytuacja

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 4 =