Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Polityka zagraniczna Kazimierza Wielkiego: podbój Rusi Halickiej, pokój kaliski (1343), sojusz Kazimierza Wielkiego z Węgrami

Ostatnio komentowane
siema kto lubi disa ten frajer pompka
antydis • 2020-02-27 08:18:32
cienko
WOOO • 2020-02-26 18:33:17
super omawiamy tą lekturę teraz pani nam poleciła tą stronę jesteś super koffam cię
gosia • 2020-02-26 05:31:36
JD SZMATE
antydis • 2020-02-27 08:18:54
„Alkiny to węglowodory nienasycone, zawierające co najmniej jedno potrójne wiązanie ...
grzegorz • 2020-02-26 10:55:43
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W spadku po swoim ojcu – Władysławie Łokietku, następca na tronie polskim Kazimierz Wielki otrzymał Małopolskę, Wielkopolskę oraz ziemie sieradzko – łęczycką. Natomiast Pomorze Wschodnie, Kujawy oraz ziemia dobrzyńska zostały zajęte przez Krzyżaków. Mazowsze pozostawało pod władzą zwierzchnią książąt dzielnicowych, o Śląsk złożył hołd lenny władcy czeskiemu.

Do głównych celów polityki zagranicznej nowego monarchy polskiego należała przede wszystkim rewindykacja utraconych ziem Piastowskich. W efekcie działania Kazimierza były skierowane przeciwko Luksemburgom, Czechom oraz Zakonowi Krzyżackiemu. Stałymi sojusznikami – w okresie panowania króla polskiego, były Węgry pod rządami Andegawenów.

W kwestii związanej z konfliktem z krzyżakami, podczas zjazdu w Wyszehradzie w roku 1335, rozjemcami sporu Polski z Zakonem byli Karol Robert Adegaweński (król Węgier) oraz Jan Luksemburczyk (król Czech). Ustalono wówczas, że strona polska odzyska Kujawy oraz ziemie dobrzyńską. Jednak miała się równocześnie zrzec – Pomorza Gdańskiego i ziemi chełmińskiej.

Pomimo, że Kazimierz doprowadził jeszcze do sądu papieskiego w Warszawie w roku 1339, odwołując się od wcześniejszego wyroku, na którym wszystkie

Polecamy również:

Komentarze (0)
4 + 2 =