Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Średniowieczni banici w Polsce

Ostatnio komentowane
K1 DIS
Dis • 2019-12-11 22:28:49
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Słowo „banita” pochodzi z łaciny, gdzie „bannitio” znaczy „skazać na wygnanie”. Banicja to bowiem ogłoszone wygnanie z ojczyzny za czyny uznane za przestępcze. Skazany na taką karę zwal się banitą. Wyrok ponadto dopuszczał bezkarne zabicie banity, a także pozbawiał go majątku i czci. Domy banitów były także często niszczone, a oni sami przed wygnaniem poddawani mękom. Charakterystyczną formą banicji było tzw. „wyświecenie”, czyli wyprowadzenie ze światłem. Osoby wyprowadzane ze światłem, najczęściej przedstawiciele stanu miejskiego i chłopskiego, byli chłostani a następnie w blasku latarni wyprowadzani poza mury miasta.

Wygnanie było formą wykluczenia ze wspólnoty, często stosowaną wobec zwykłych przestępców jak złodzieje, ale też wobec przeciwników politycznych władzy, których owa władza chciała się pozbyć. Za zabicie wygnańca nie obowiązywała sankcja. Banity nie można było przyjmować w swoim domu, nie można było się przyznawać do solidarności z nim - był pozbawiony jakiejkolwiek opieki prawnej, gdyż był martwy dla wymiaru sprawiedliwości. Był „wyjęty spod prawa”.

Typy przestępstw

Na banicję często skazywano za kradzież, nierząd, fałszerstwo, krzywoprzysięstwo, paserstwo, nieuczciwość

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 2 =