Epidemia dżumy w Europie w XIV w. - czym była, przyczyny, zasięg

Czasy wczesnego średniowiecza charakteryzowały się w Europie licznymi nieurodzajami, głodem, zarazami oraz zniszczeniami spowodowanymi wojnami. Od około X w. sytuacja zmieniała się, nastały czasy dobrej koniunktury gospodarczej. Pomimo, że zdarzały się klęski, to miały one zazwyczaj charakter regionalny, nie obejmujący swoim zasięgiem całej ówczesnej Europy. Efektem takiej sytuacji była rosnąca liczba ludności oraz zaczęto uprawiać nowe ziemie. Sytuacja zmienia się na początku XIV w., kiedy nadeszły pierwsze nieurodzaje oraz głody. Zmniejszały się dochody duchowieństwa oraz rycerstwa, spadły dostawy żywności oraz surowców do miast. W osłabioną głodami ludność uderzyły zarazy. Pierwsze z nich miały ograniczony charakter, jednak w roku 1348 wybuchła wielka epidemia dżumy – zwana czarną śmiercią.

Epidemia dżumy w średniowiecznej Europie – Zasięg

Wybuch epidemii miał mieć miejsce na obszarach Azji Środkowej, prawdopodobnie na terenie Chin. Stamtąd za sprawą jedwabnego szlaku, zaraza miała dotrzeć na Krym w roku 1346. Następnie na statkach handlowych, na których żerowały szczury - te ostatnie miały przenosić bakterie zarazy.

Epidemia dżumy wpłynęła znacząco na sfery religijne, społeczne oraz kulturowe doprowadzając do zdarzeń bardzo istotnych dla dalszych dziejów Europy. Populacja zamieszkująca kontynent europejski potrzebowała stu pięćdziesięciu lat, aby wrócić do stanu liczebnego sprzed wybuchu epidemii.

Dżuma rozprzestrzeniała się w szybkim tempie we Włoszech, Francji, Anglii, Flandrii, na Półwyspie Iberyjskim oraz na obszarze Niemiec. W wielu regionach trwała do roku 1350, a w niektórych nawet do roku 1352. Ludność Europy licząca przed klęską blisko siedemdziesiąt trzy miliony osób, w roku 1400 liczba ta spadła do około czterdziestu pięciu milionów.

Epidemia dżumy w średniowiecznej Europie – Przyczyny

Jako pierwszą z przyczyn podaje się postrzeganie znaczenia higieny dla zdrowia. Dostrzeżono istotę tej kwestii dopiero w XIX wieku. Natomiast w ówczesnym czasie brudne i zaśmiecone ulice stanowiły standard, którym nikt się nie przejmował. Taka sytuacja doprowadziła w efekcie do zamieszkania na nich sporej ilości zwierząt, które przenosiły niebezpieczne dla człowieka pasożyty i zarazki. W efekcie więc społeczeństwo stworzyło idealne warunki do rozwoju chorób i kolejno ich rozprzestrzeniania się.

Kolejnym problemem z wybuchem epidemii był poziom średniowiecznej medycyny. W takich warunkach ludzie nie byli w stanie określić nawet przyczyn zarazy. Za główną przyczynę choroby uważano skażone powietrze, była to najbardziej rozpowszechniona opinia. Król Francji otrzymał od wydziału medycznego ze stolicy informacje, że za zarazą stoi koniunkcja trzech planet, co w efekcie powoduje skażenie powietrza.

Polecamy również:

  • Czarna śmierć i jej skutki, straty demograficzne

    Epidemia znana w historii jako czarna śmierć, dotarła do portów Europejskich pod koniec roku 1348 z Azji Środkowej. Na jej skutek w Europie zmarło 30 do 60 procent ówczesnej populacji kontynentu. W skali świata liczba ludności z około czterystu pięćdziesięciu milionów spadła aż do około trzystu... Więcej »

  • Zarazy, epidemie w Europie w średniowieczu i później

    Wielkie epidemie i zarazy w Europie znane w historii wybuchały już od Starożytności. W ateńskim polis wybuchła wielka plaga – podczas drugiej wojny peloponeskiej, która miała pochłonąć 1/3 mieszkańców. Najprawdopodobniej była to epidemia dżumy, w skutek której w dalszych dziejach Europy... Więcej »

Komentarze (2)
Wynik działania 3 + 2 =
ADMIN
2018-01-15 09:04:30
@Krzysiek, dziękujemy za zwrócenie uwagi. Już poprawione.
Krzysiek
2018-01-12 15:59:46
"Koniunkcja" trzech planet, a nie "koniugacja".
Ostatnio komentowane
git
Głupi jasio • 2021-10-26 23:37:32
Es
Kozac • 2021-10-26 20:13:50
7
Lol • 2021-10-26 18:23:14
a jeśli liczba protonów=60 a liczba neutronów=100 to będzie nad??
xd • 2021-10-26 17:52:41
super tekst
mojnickt • 2021-10-26 17:35:48