Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Państwo czeskie w średniowieczu (VIII-XI w.)

Ostatnio komentowane
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
no właśnie
co cie to 2 • 2020-01-20 15:57:36
ELUWINA
KISIELEK • 2020-01-20 14:56:57
Fajne takie
Jarek • 2020-01-20 13:56:14
masno ni
Papryk • 2020-01-20 07:15:50
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Po przegranej kampanii wojennej z Węgrami w roku 906, upada Państwo Wielkomorawskie. Pomimo, że Madziarzy przerwali łączność pomiędzy południowymi a zachodnimi Słowianami, nie udało im się opanować całego terenu Państwa Wielkomorawskiego. Plemiona czeskie w tym czasie zasiedliły obszary na północ od Karpat oraz Sudetów - uzyskały niezależność.

Wśród państw plemiennych, to właśnie Czesi przejawiali największą ruchliwość w kwestii sukcesji Wielkich Moraw. Początkowo rozdarci walką dwóch dynastii – Przemyślidów oraz Sławnikowiców, po uzyskaniu przewagi tych pierwszych pod koniec X w., wykorzystując osłabienie Węgier zajęli Morawy oraz Słowację. Następnie weszli w posiadanie Śląska i kraju Wiślan, co sprawiło, że państwo rządzone przez Przemyślidów stało się jednym z silniejszych na ówczesnej Słowiańszczyźnie.

Książę czeski Borzywoj z dynastii Przemyślidów – panujących, aż do roku 1306, przeniósł swoją siedzibę do Pragi. Za twórcę państwa czeskiego uznaje się jego syna Wratysława I. Kolejny władca – Brzetysław I, zjednoczył Czechy i Morawy w roku 1019. Wratysław II jako pierwszy władca został koronowany na króla w roku 1085. Od tego też momentu Czechy wchodziły w skład Świętego Cesarstwa

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 1 =