Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Upadek Bizancjum - przyczyny. Ostatnie lata Cesarstwa Bizantyjskiego

Ostatnio komentowane
No elo
Elo • 2019-10-16 18:14:00
nie fajne
wertyuiop[] • 2019-10-16 16:41:14
Podobno pan Erwin oprócz żony miał wiele związków nieformalnych z innymi kobietami. R...
Marcin • 2019-10-16 12:12:31
Podobno Alessandro Volta był bardzo pobożny. Codziennie uczęszczał na Mszę Świętą...
Marcin • 2019-10-16 12:06:53
Za to bombardowanie zakładów chemicznych w czasie agresji NATO na Serbię w 1999r. jest ...
Marcin • 2019-10-16 11:38:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Kryzys zapoczątkowany w okresie wypraw krzyżowych dla strony bizantyjskiej, aż do upadku Cesarstwa na wschodzie nie został zażegnany. Bizancjum ucierpiało najbardziej w czasie czwartej krucjaty w latach 1202 – 1204. Wówczas krzyżowcy europejscy zamiast do Palestyny udali się pod mury Konstantynopolu.

Po zajęciu i wyniszczeniu Cesarstwa Wschodniego utworzono na jego miejscu Cesarstwo Łacińskie. Pomimo że Bizancjum odrodziło się w roku 1261, to już nigdy nie osiągnęło dawnej świetności i pozycji, jaką posiadało we wcześniejszych okresach.

Stałym niebezpieczeństwem dla Bizancjum byli również Turcy Seldżucy. Jednak ze względu na podziały i walki wewnętrzne, Cesarstwo Wschodnie mogło trwać mimo osłabienia. Sytuacja jednak uległa zmianie, kiedy miejsce Turków seldżuckich zajęli Turcy osmańscy.

Ich wodzem został Osman I, który po okresie podojów sąsiednich emiratów, w drugiej ćwierćwieczu XIV wieku zwrócił się w kierunku Bizancjum. Wówczas w posiadaniu Osmana znalazły się kolejno Brussa, Nikodemia oraz Nicea.

Zdobywanie kolejnych posiadłości bizantyjskich było łatwe dla Turków, ponieważ ostatnie stulecia upłynęły Cesarstwu Wschodniemu na postępującym upadku. Już w XIII wieku Bizancjum

Polecamy również:

  • Wzrost potęgi tureckiej w XV w. - przyczyny, skutki

    Na początku XIV wieku na obszarze Azji Mniejszej pojawiła się nowa siła islamskiego świata, która zajęła miejsce Turków seldżuckich – Turcy osmańscy. Ostatni człon ich nazwy pochodził od imienia ich wodza – Osmana I (1258 – 1326). Ten ostatni był emirem tureckim, sułtanem od 1299... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 4 =