Powstanie państwa polskiego w średniowieczu

Z ludów słowiańskich ostatnie na mapie feudalnej Europy, pojawiły się plemiona polskie. Zalicza się do nich Wiślan nad górną Wisłą, nad górną i środkową Odrą plemiona śląskie, Polan nad Wartą, nad środkową Wisłą – Mazowszan oraz między dolną Odrą, dolną Wisłą, Bałtykiem i Notecią – Pomorzan.

Uformowały się dwa główne ośrodki, które skupiały życie polityczno – państwowe: Kraj Wiślan i Polan. W obrębie pierwszego z nich powstało kilkuplemienne państwo, które pod koniec IX w. zostało podbite przez Morawian. Drugi z ośrodków opanował – do połowy X w., tereny między środkową Odrą a Wisłą.

Pierwszą osobą, która dokonała zjednoczenia plemion polskich był Mieszko, pochodzący z Polańskiej dynastii Piastów. W toku podporządkowywania sobie terenów dolnej Odry, cele Mieszka pokryły się z planami Luciców. Po przegranej kampanii przeciwko tym ostatnim, w latach 963 – 964, władca plemion polskich zdecydował się na rokowania z Czechami, sprzymierzonymi do tej pory z Lucinami. Efektem zawartego przymierza był ślub Mieszka z księżniczką czeską Dobrawą w roku 965.

Kontakty zawarte z Czechy, a następnie również z Niemcami, przekształciły formującą się władzę piastowską w monarchię wczesnofeudalną. Ostatecznym krokiem tych zmian, miało być przyjęcie chrztu i kolejno chrystianizacja całego kraju. Chrzest Mieszka odbył się w roku 966, a zawarty wcześniej sojusz ze stroną czeską, pozwolił mu na rozbicie Luciców i dzięki temu opanowanie biegu dolnej Odry.

Sytuacja na Połabiu w kolejnych latach ukazała jednak słabość sojuszu polsko – czeskiego. W roku 983 doszło na tamtym obszarze do wyzwolenia się Słowian spod władzy niemieckiej. Oznaczało to dla Polski zagrożenie po stronie pokonanych wcześniej Luciców i zbliżenie się ich do Niemiec. W roku 990 doszło do ponownego zerwania między dwiema stronami. W wyniku wybuchu wojny, Polską stronę wspierały siły Niemieckie, a Czechów – lucickie. Przebieg całej kampanii zakończył się dla Mieszka pełnym sukcesem – opanował Śląsk, a Czechy utraciły pozostający do tej pory w ich posiadaniu kraj Wiślan.

Na podstawie dokumentu Dagome iudex – akt darowizny na rzecz papiestwa, można stwierdzić, że ziemie polskie po roku 990 nie stanowiły jednolitej całości. W rękach pierwszego syna Mieszka – Bolesława Chrobrego, miały się znajdować: Ziemia Krakowska, Górny Śląsk oraz Opolszczyzna. Pomorze – stanowiące ówcześnie odrębną dzielnicę, miało znajdować się w posiadaniu jednego z krewnych Mieszka. Tak więc jedynie dla potomków Mieszka była przeznaczona centralna część państwa, nazywana w Dagome iudex - państwem gnieźnieńskim, przekazane Kościołowi na mocy tego właśnie dokumentu.

Komentarze (1)
Wynik działania 2 + 1 =
Wojciech
2015-07-26 21:10:45
Nigdy nie było tzw. plemion polskich.Albo plemion lechickich. Polanie nie byli i nie są Słowianami tylko Germanami ! Polanie różnili się od plemion które ich otaczały: mieli śniade cery , kruczoczarne włosy , i bląndyni trafiali się rzadko. Tyle opisu. Polanie to Wandalowie ! których chcecie wymazać z historii. Przyjęcie chrztu i ślub z Dobrawą to manewr księcia Gerona ( po chrzcie Mieszko ) w celu rozbicia sojuszu Czechów i Wieletów, był to sojusz wojskowy. Dlaczego wszystko co dotyczy Wandalów jest utajnione ! To co w internecie ,nie pełne i pokręcone.
Ostatnio komentowane
puiythf
ioyutfg • 2020-09-26 11:15:48
Thx
filip • 2020-09-25 16:57:45
to dla matematyków, ale powinno być "na co dzień"...
ink • 2020-09-25 08:02:26
Hihi
Ewa • 2020-09-24 19:31:23
.
babeczek • 2020-09-24 14:02:56