Edmund Husserl - biografia i filozofia

Edmund Husserl urodził się w 1859 roku na Morawach. Studiował na uniwersytecie w Lipsku matematykę, fizykę i astronomię, potem zaś filozofię w Berlinie. Zainteresował się poglądami Franza Brentano, słuchając jego wykładów w Wiedniu. Po studiach podjął pracę asystenta Karla Weierstrassa w Berlinie, następnie ponownie uczył się u Brentano.

Od 1887 roku Husserl był profesorem filozofii na Uniwersytecie w Halle. Kiedy otrzymał katedrę w Getyndze, wraz z Maxem Schelerem stworzył tam główny ośrodek fenomenologii. Od 1912 roku studiował u niego Roman Ingarden. W 1916 roku Husserl zaczął pracę na uniwersytecie we Fryburgu badeńskim, gdzie jego studentami byli między innymi Edyta Stein i Martin Heidegger.

Filozof zmarł we Fryburgu w 1938 roku.

Jego najważniejszymi pracami wydanymi drukiem były: „Badania logiczne”, „Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii”, „Wykłady z fenomenologii wewnętrznej świadomości czasu”, „Medytacje kartezjańskie”.

Edmund Husserl - charakterystyka poglądów

Husserl był filozofem, ale zaczynał jako matematyk i przez całe życie w jego poglądach przejawiała się postawa ścisła i racjonalna. Pod wpływem swojego wielkiego mistrza Franza Brentano zaczął uważać, że filozofia również może być nauką, dlatego właśnie w tym kierunku rozwijał swoją teorię.

Pierwsze założenia fenomenologii pojawiły się w jego pracy „Badania logiczne” (1900-1901). Husserl odciął się od relatywizmu poznawczego, twierdząc, że istnieje obiektywna prawda, którą można poznać za pomocą aktów czystej świadomości. Obiektywne jest zaś to, co jest oczywiste dla wszystkich i nie wymaga uzasadnienia. Poznanie dokonuje się za pomocą intuicji fenomenologicznej (ograniczonej do świadomości). Metodą działania jest tu „opis ejdetyczny”, a więc zajmujący się istotą zjawisk, a nie ich pojedynczymi realizacjami.

Przedmiotem fenomenologii są fenomeny, czyli wszystko to, co pojawia się w świadomości i jest przez nią niejako przekształcone w byt znaczący: przedmioty realne i idealne (które w ten sposób stają się przedmiotami intencjonalnymi, a więc istniejącymi w świadomości jako jej korelaty).

Metodą poznania jest tak zwana redukcja transcendentalna lub fenomenologiczna, zmierzająca do wzięcia w nawias całego empirycznego świata i rozważania jedynie tego, co pozostaje w świadomości.

Husserl odcinał się od empiryzmu, przyznając pierwszeństwo świadomości, a nie doświadczeniu zmysłowemu. Występował również przeciwko psychologizmowi zaciemniającemu czyste akty świadomości.

Edmund Husserl biografia
Edmund Husserl (1900)

Polecamy również:

  • Egzystencjalizm - definicja, założenia, przedstawiciele

    Egzystencjalizm to jeden z najważniejszych prądów filozofii XX wieku, który zdobył wielką popularność w czasie II wojny światowej, a także w latach 50., stając się inspiracją dla wielu znanych artystów. Więcej »

  • Pragmatyzm - definicja, założenia, przedstawiciele

    Pragmatyzm to jeden z ważniejszych kierunków filozoficznych, jakie powstał na przełomie XIX i XX wieku w Stanach Zjednoczonych. Prekursorem, a jednocześnie pomysłodawcą nazwy był Charles Peirce – logik i matematyk, zwolennik ścisłości i przydatności filozofii. Więcej »

  • Katastrofizm - definicja, przedstawiciele, znaczenie

    Katastrofizm to nurt w myśli filozoficzno-społecznej dwudziestolecia międzywojennego, który powstał na początku lat 30. Katastrofizm miał trzy podstawowe oblicza: kulturowe, ekonomiczne oraz polityczne. Więcej »

  • Fenomenologia - definicja, założenia, przedstawiciele

    Fenomenologia to jeden z najważniejszych dwudziestowiecznych nurtów w filozofii niemieckiej. Jego twórcą był Edmund Husserl, który rozumiał fenomenologię jako teorię poznania i bytu. Dla tego myśliciela była ona filozofią naukową, traktującą o faktach oczywistych, które można poznać za... Więcej »

  • Martin Heidegger - biografia i filozofia

    Martin Heidegger urodził się w 1889 roku. Odbył studia w zakresie scholastyki we Freiburgu i Marburgu pod opieką naukową Henryka Rickerta. Filozof interesował się również fenomenologią Husserla i Maxa Schelera, a także poglądami Kierkegaarda. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 4 =
Ostatnio komentowane
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39
Ciekawe jak daleko czasowo sięgają Politycy. 2050 ? Czyli doprzodu do tyłu 2023. Grolsz...
Nick Radek • 2021-06-27 07:22:58