Dramat awangardowy – defincja, cechy, przykłady - strona 2

teorii Czystej Formy. Ponadto w dwudziestoleciu przykładami dramatu awangardowego są dzieła Witolda Gombrowicza („Iwona, księżniczka Burgunda”), Tytusa Czyżewskiego (np. „Włamywacze z lepszego towarzystwa”), Tadeusza Peipera („Szósta! Szósta!”) czy Brunona Jasieńskiego (np. „Bal manekinów”).

Szczytowy okres dramatu awangardowego przypada jednak na II połowę XX wieku. Chodzi tu o twórczość Samuela Becketta („Czekając na Godota”), E. Ionesco (np. „Łysa śpiewaczka”) i J. Geneta (np. „Balkon”). W polskiej literaturze powojennej dramat awangardowy reprezentują Witold Gombrowicz („Ślub”, „Operetka”), Tadeusz Różewicz (np. „Kartoteka”, „Stara kobieta wysiaduje”) i Sławomir Mrożek (np. „Policja”, „Tango”)

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 3 =
Ostatnio komentowane
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58
dzięki
RTC • 2020-09-14 16:37:14