Czasopiśmiennictwo i publicystyka dwudziestolecia międzywojennego - strona 3



Podobny profil literacko-artystyczny (choć znacznie mniejszy zasięg oddziaływania) miały pisma: „Tygodnik Ilustrowany” (1859 – 1939) i „Świat” (1906 – 1933) prowadzony przez Stefana Krzywoszewskiego. Z opcją ewolucyjną były również związane ważne pismo satyryczne skamandrytów: „Cyrulik Warszawski” (1926 – 1934), redagowany przez Jana Lechonia.

Czasopisma awangardowe

Obok Warszawy niezwykle istotnym ośrodkiem czasopiśmiennictwa Dwudziestolecia był Kraków skupiający środowiska awangardowe. Tutaj powstał utworzony przez Tytusa Czyżewskiego i Leona Chwistka periodyk „Formiści” (1919 – 1921) poświęcony wydarzeniom w sztukach plastycznych, a następnie związane z futurystami pismo „Nowa Sztuka” (1919 – 1922), kontynuowane po okresie przerwy przez „Almanach Nowej Sztuki” (1924 – 1925). Główną instytucją Awangardy Krakowskiej stała się natomiast „Zwrotnica” (1922 – 1923, 1926 – 1927) założona przez Tadeusza Peipera, w której ważną rolę odgrywał również Julian Przyboś.

Drugim co do ważności pismem awangardowym była z kolei krakowska „Linia” (1931 – 1933) pod redakcją Jalu Kurka. Kolejne periodyki awangardowe były związane z innymi miastami i pojawiały się najczęściej pod koniec lat 20. W Lublinie

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 5 =
Ostatnio komentowane
tak
\bartuniko • 2021-10-27 16:05:35
ok
proboszcz oskor • 2021-10-27 12:57:22
git
Głupi jasio • 2021-10-26 23:37:32
a jeśli liczba protonów=60 a liczba neutronów=100 to będzie nad??
xd • 2021-10-26 17:52:41
super tekst
mojnickt • 2021-10-26 17:35:48