Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Awangarda Krakowska – geneza, nazwa, cechy, twórcy

Geneza i nazwa

Awangarda Krakowska była drugą najważniejszą obok Skamandrytów grupą poetycką. Jak sama nazwa wskazuje, formacja utworzyła się w Krakowie, na początku lat 20., a jej głównym prawodawcą był Tadeusz Peiper. W latach I wojny światowej autor „Tędy” przebywał w Hiszpanii, gdzie zetknął się z nowoczesnymi, zachodnimi nurtami awangardowymi. Po powrocie do Polski Peiper skupił wokół siebie grono poetów, którzy chcieli wspólnie wystąpić z nowatorskim programem poetyckim. Został on zawarty w książkach Peipera „Nowe usta” (1925) i „Tędy” (1930).

Jednym z najgłośniejszych manifestów był tekst „Miasto, masa, maszyna”. Najważniejsze czasopismo grupy to krakowska „Zwrotnica” (1922 – 1927), a w późniejszym okresie „Linia” (1931 – 1933).

Sama nazwa nawiązuje do awangard zachodnich, które pojawiły się na początku XX wieku, a które były różnorodnymi kierunkami w sztuce zrywającymi z tradycją, realizmem i mimetyzmem, np. ekspresjonizm, surrealizm, dadaizm.

Twórcy

Oprócz twórcy i teoretyka grupy Tadeusza Peipera do ważnych osobowości Awangardy Krakowskiej należeli Jan Brzękowski, Jalu Kurek i Julian Przyboś.

Zobacz również

  • Awangarda Krakowska – program

    Grupa posiadała wyrazisty i spójny program poetycki. Miała to być przede wszystkim poezja urbanistyczna, opiewająca miasto i nowoczesną cywilizację, a zwłaszcza jej maszynowe wytwory („Tętno” Brzękowskiego, „Śruby” i „Oburącz” Przybosia, „Upały” Kurka).

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
Synod w Jamni zaczyna być podważany jako niezaistniały.
Marcin • 2020-08-01 22:23:11
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28