Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Awangarda Krakowska – geneza, nazwa, cechy, twórcy

Ostatnio komentowane
na czeke
Kosu • 2019-01-20 16:37:23
fajne
tuta • 2019-01-20 13:42:27
fajne
f0x • 2019-01-17 11:14:23
Tekst należy poprawić ze względu na to, że funkcje sądowe Izby Lordów zostały już ...
Bartek • 2019-01-16 19:11:55
chcesz w pape
SSASS • 2019-01-15 22:12:16
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Geneza i nazwa

Awangarda Krakowska była drugą najważniejszą obok Skamandrytów grupą poetycką. Jak sama nazwa wskazuje, formacja utworzyła się w Krakowie, na początku lat 20., a jej głównym prawodawcą był Tadeusz Peiper. W latach I wojny światowej autor „Tędy” przebywał w Hiszpanii, gdzie zetknął się z nowoczesnymi, zachodnimi nurtami awangardowymi. Po powrocie do Polski Peiper skupił wokół siebie grono poetów, którzy chcieli wspólnie wystąpić z nowatorskim programem poetyckim. Został on zawarty w książkach Peipera „Nowe usta” (1925) i „Tędy” (1930).

Jednym z najgłośniejszych manifestów był tekst „Miasto, masa, maszyna”. Najważniejsze czasopismo grupy to krakowska „Zwrotnica” (1922 – 1927), a w późniejszym okresie „Linia” (1931 – 1933).

Sama nazwa nawiązuje do awangard zachodnich, które pojawiły się na początku XX wieku, a które były różnorodnymi kierunkami w sztuce zrywającymi z tradycją, realizmem i mimetyzmem, np. ekspresjonizm, surrealizm, dadaizm.

Twórcy

Oprócz twórcy i teoretyka grupy Tadeusza Peipera do ważnych osobowości Awangardy Krakowskiej należeli Jan Brzękowski, Jalu Kurek i Julian Przyboś.

Polecamy również:

  • Awangarda Krakowska – program

    Grupa posiadała wyrazisty i spójny program poetycki. Miała to być przede wszystkim poezja urbanistyczna, opiewająca miasto i nowoczesną cywilizację, a zwłaszcza jej maszynowe wytwory („Tętno” Brzękowskiego, „Śruby” i „Oburącz” Przybosia, „Upały” Kurka). Więcej »

Komentarze (0)
1 + 5 =