Julian Przyboś, Równanie serca – analiza i interpretacja

Okres, w którym przyszło tworzyć Przybosiowi i pozostałym awangardzistom historiozoficznie warunkował również charakter tej twórczości – można powiedzieć, że w przeczuciu zbliżającego się konfliktu zbrojnego wyrażał się poeta językiem katastrofizmu:

Powietrze uduszono sztandarami.
Pod wszystkie triumfalne bramy
zbuntowani podkładają dynamit!

W całej katastroficzności wierzył Przyboś w pozytywny wydźwięk historii i w to, że posiada ona głęboki i napawający nadzieją sens. Ludzkość została bowiem obdarzona rozumem, a więc postęp musi odbywać się wedle odpowiednich, dobrze przemyślanych prawideł. Nadchodzącą wojnę postrzega jako rewolucję, stanowiącą karę wymierzoną za niesprawiedliwości i krzywdy wymierzone w społeczeństwo. Rachunek zysków i strat musi się z historii zgadzać, sąd sugestywny tytuł utworu – „równanie serca”, który moglibyśmy również podmieć na „równanie sumienia”. W wierszu podmiot wyraża pewną deklarację – obietnicą obrony świata niewinnego i nieświadomego:

Łagodny
każdą kieszeń obróciłbym w gniazdo dla jaskółek
odlatujących od ludzi.

Julian Przyboś w ciekawy sposób umieszcza w tekście motyw przyrody. Na razie nie jest one jeszcze nośnikiem sensu metafizycznego, jaki uzyska w późniejszej twórczości poety. Tutaj jest jedynie obrazem świata, jednym z elementów, który należy ocalić. Później to ona będzie stanowiła płaszczyznę ocalenia człowieka:

Ogrody – Nów jak cierń wschodzący z gałęzi –
Świat beze mnie się spełnia wolny i bezczuły,
i tylko liści jesiennych opada na głowę laur.

Polecamy również:

  • Gmachy – interpretacja i analiza

    „Gmachy” to wiersz Juliana Przybosia pochodzący z tomu „Sponad”(1930). Widać w nim cechy wyraźnie wskazujące na związek poety z programem literackim Awangardy Krakowskiej. W centrum koncepcji poezji znajdowało się tu bowiem potrójne hasło: „miasto-masa-maszyna”. Więcej »

  • Na kołach – interpretacja i analiza

    „Na kołach” to jeden z najważniejszych wierszy Przybosia z tomu „Sponad” wydanego w 1930 roku. Jerzy Kwiatkowski nazwał go pożegnaniem poety z tematyką miasta. Słowem kluczem tego utworu jest niewątpliwie „koło”, które pojawia się tu we wszelkich możliwych znaczeniach. Więcej »

  • Z Tatr – intepretacja i analiza

    „Z Tatr” to jeden z najbardziej znanych wierszy Przybosia napisany po śmierci ukochanej poety, Marii Skotnicówny. Taterniczka ta wraz ze swoją młodszą siostrą zginęła, podczas wspinaczki na Zamarłą Turnię. Wiersz ma zatem niesłychanie silny ładunek emocjonalny, jest wyrazem najbardziej... Więcej »

  • Wieczór – intepretacja i analiza

    „Wieczór” to bardzo intymny wiersz Juliana Przybosia, któremu można przypisywać cechy erotyku. Podmiotem tekstu jest sam poeta, który w liryczny sposób opisuje zapadający zmierzch. Zjawisko to zaś przywodzi mu na myśl ukochaną, z którą się rozstał. Więcej »

  • Julian Przyboś, Notre-Dame – analiza i interpretacja

    Wiersz pt. Notre Dame pochodzi z tomu Juliana Przybosia Równanie serca, wydanego w 1938 roku. Już tytuł sugeruje, że obiektem opisu będzie paryska katedra Notre Dame. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
Esa
Esa • 2022-01-21 07:10:34
b
b • 2022-01-20 22:38:51
Super
J • 2022-01-19 19:48:31
ok
k • 2022-01-19 18:05:54
No ok
Ktoś • 2022-01-19 17:29:47