Prośba o piosenkę – interpretacja i analiza - strona 2

prosty i szlachetny,
Wichurą krwi uderzał w możnych i tyranów.

Postulat sztuki egalitarnej

Tuwim wyraźnie odrzuca w wierszu koncepcję poezji tworzonej z myślą o wielkich tego świata, której symbolem jest pochwalna forma hymnu. Jego marzenie stanowi sztuka egalitarna – przeznaczona dla szerokiego grona odbiorców, a także apelująca do wrażliwości prostego człowieka. Podmiot jest świadomy, że ludzie żyjący w ubóstwie, pragną przede wszystkim zaspokoić potrzeby materialne, dlatego łatwo ulegają manipulacji ze strony politycznych populistów. Nie szukają oni zatem poezji wyrafinowanej, ale „biegną za orkiestrą, co gra capstrzyk królom”.

Rolą sztuki powinno być przemawianie do tłumu i solidaryzowanie się z jego codziennymi troskami: „zżarta piersią” i „brudną koszulą”. Odnajdujemy tu zatem wyraźne akcenty franciszkańskie. Tuwim-poeta pragnie zjednoczenia z ludzką zbiorowością. Narzędziem owej jedności ma stać się sztuka, która zawsze powinna stać po stronie uciśnionych.

Hymn kontra piosenka

Główną opozycją w tekście jest zatem przeciwstawienie możnych władców ubogiemu ludowi, któremu w planie autotematycznym odpowiada kontrast pomiędzy wzniosłym hymnem a prostą piosenką. To właśnie ta druga

Polecamy również:

  • Wiosna. Dytyramb – interpretacja i analiza

    Wiersz „Wiosna” został opublikowany przez Tuwima w tomie „Sokrates tańczący” (1920) i od razu wywołał olbrzymie kontrowersje. Odsądzono bowiem autora od czci i wiary jako tego, który przekroczył wszelkie granice dobrego smaku i stworzył tekst obrażający godność ludzkiego rodzaju. Więcej »

  • Sitowie – interpretacja i analiza

    „Sitowie” to utwór, w którym Julian Tuwim podejmuje problematykę autotematyczną. Realizuje się ona niejako na dwóch poziomach. Mamy tu bowiem do czynienia ze wspomnieniem z dzieciństwa, a więc wątkiem autobiograficznym. Ponadto zaś poeta wypowiada się na temat własnej... Więcej »

  • Do prostego człowieka – interpretacja i analiza

    „Do prostego człowieka” to wiersz Tuwima o wymowie pacyfistycznej. Postawa poety jawi się tu jako jasny i stanowczy sprzeciw wobec wojny, której zwykle towarzyszą wzniosłe hasła, jednak w rzeczywistości kryją się za nimi jedynie partykularne interesy klasy rządzącej. Więcej »

  • Rzecz Czarnoleska – interpretacja i analiza

    „Rzecz Czarnoleska” to wiersz programowy Tuwima z tomu o tym samym tytule, wydanego w 1929 roku. Poeta formułuje w nim klasyczną koncepcję literatury, nawiązującą do złotego okresu polskiej poezji, czyli do XVI wieku. Tekst ten jest więc dobrą ilustracją tak zwanego klasycyzmu Skamandrytów, czyli... Więcej »

  • Do krytyków – interpretacja i analiza

    „Do krytyków” to przewrotny komentarz Tuwima na temat roli poezji w niepodległym kraju. Tekst został utrzymany w żartobliwym, niemal satyrycznym stylu. Głównym zabiegiem zastosowanym przez Tuwima jest tu komiczny efekt zaskoczenia. Tytuł utworu – „Do krytyków”... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 1 =
Ostatnio komentowane
proste dodawanie
Jan • 2021-11-29 11:45:35
To super że nagle Rz zmienia się w Rs bez żadnego powodu :/
Anonim • 2021-11-28 11:37:17
Git
Franek to nie ja • 2021-11-27 17:22:35
Spoko
Kowal • 2021-11-24 18:52:36
Dzięki za to
Niewiadomym:) • 2021-11-24 17:45:42