Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Mieszkańcy – interpretacja i analiza

„Mieszkańcy” Tuwima to jeden z najbardziej znanych wierszy poety powstały w latach 30. Tekst pochodzi z tomu „Biblia cygańska” (1933) i dobrze obrazuje znaczącą przemianę, jakiej uległa twórczość poety. Od fascynacji tłumem i prostym człowiekiem przechodzi się tu bowiem do wyraźnej niechęci, a nawet wstrętu wobec zbiorowości. Tuwim, jak zaznacza Jerzy Kwiatkowski, jawi się zatem jako mizantrop zniesmaczony niemal całym ludzkim rodzajem.

Mroczny nastrój

Najbardziej uderzającą cechą wiersza jest jego tajemniczy, wręcz mroczny nastrój. Zostaje on wykreowany przede wszystkim za pomocą wielokrotnych powtórzeń słowa „straszny” odmienianego na wszelkie możliwe sposoby. Określenie to przywodzi na myśl opowieści grozy, w których finałem jest zawsze jakieś przerażające wydarzenie. Odbiorca czytając tekst, ma wrażenie narastającego napięcia. Złowrogą atmosferę budują również epitety takie, jak „zgroza zimowa” czy „ciemne mieszkanie”. W konstrukcji przestrzeni na pierwszy plan wysuwają się ciasnota, mrok i zaduch panujące w mieszkaniach bohaterów wiersza. Cechy te ściśle odpowiadają intelektualnemu ograniczeniu opisywanych mieszczan. Mamy tu do czynienia z bohaterem zbiorowym – „mieszkańcami”,

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 1 =
Ostatnio komentowane
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58
dzięki
RTC • 2020-09-14 16:37:14