Epitet - definicja, zastosowanie

Definicja

Środek stylistyczny, słowo, stanowiące określenie rzeczownika. Epitetem najczęściej bywa przymiotnik, imiesłów lub rzeczownik. Zasadniczą funkcją epitetu jest wzbogacenie wiedzy o opisywanym w tekście przedmiocie lub zjawisku lub ujawnienie stosunku autora do tego przedmiotu.

Epitet ma duży wpływ na znaczenie wyrazu, który opisuje. Uwydatnia wybraną cechę opisywanego przedmiotu.

Występowanie

Epitety są szczególnie popularne w poezji impresjonistycznej i nastrojowej. W antycznej retoryce epitet uznawany był za figurę retoryczną, która wzbogacała i uplastyczniała styl.

Odmiany

Epitet stały – powtarza się zawsze przy tym samym rzeczowniku, często występuje u Homera np. prędkonogi Achilles. Epitety stałe to powtarzające się określenia, które uwydatniają wybraną cechę bohatera lub zjawiska. Co więcej, dla jednego obiektu można dopasować więcej niż jeden stały epitet. Geneza epitetów stałych wiąże się z poezją wędrownych śpiewaków (aojdów) – powtarzalność epitetów stałych ułatwiała zapamiętywanie danego określenia.

Epitet złożony – jest to wyraz określający, który powstał przez złożenie dwóch różnych wyrazów. Jeden z nich zazwyczaj pochodzi od przymiotnika, a drugi od rzeczownika. Taki epitet ostatecznie staje się neologizmem.

Epitet metaforyczny  - wyraz określający zawierający w sobie metaforę, pełniącą specyficzną rolę. W tej funkcji epitet traci swoje pierwotne znaczenie i zyskuje nowe.

Epitet podmiotowy i przedmiotowy – epitet podmiotowy to określenie wyrażające emocjonalny stosunek autora tekstu do opisywanego przedmiotu. Epitet przedmiotowy podkreśla daną cechę przedmiotu bez dodawania mu wartości uczuciowej.

Epitet dynamiczny i statyczny – zazwyczaj występuje w formie imiesłowu czynnego, stanowi jedynie ozdobnik stylistyczny – nie wzbogaca dodatkowo wiedzy o opisywanym obiekcie.

Epitet barokowy – epitet bardzo rozbudowany, używany głównie przez poetów barokowych. Składa się z wyszukanych konstrukcji zawierających wiele wyrazów.

Epitet tautologiczny – wyraz stanowiący powtórzenie określenia danego przedmiotu, uwypuklający jego oczywistą cechę.

Epitet superlatywny – wyraz, który przypisuje danemu obiektowi cechę w stopniu najwyższym.

Epitet parzysty i wielokrotny – wyraz przyporządkowujący jednemu obiektowi co najmniej dwa określenia.

Polecamy również:

  • Alegoria

    Termin alegoria wywodzi się z języka starogreckiego i oznacza ‘mówienie o czymś w przenośni, obrazowo’. Używany jest głównie w dziedzinie sztuk plastycznych i literatury i odnosi się do obrazu lub słowa przedstawiającego pojęcie, myśl lub ideę za pomocą obrazu o charakterze symbolicznym,... Więcej »

  • Aliteracja

    Aliteracją nazywamy powtórzenie jednakowych układów głoskowych na początkach kolejnych wersów lub wyrazów ze sobą sąsiadujących – jest to jeden ze sposobów instrumentacji głoskowej. Więcej »

  • Anafora

    To środek stylistyczny, polegający na celowym powtórzeniu tego samego słowa lub zwrotu na początku kolejnych części wypowiedzi. Mogą to być wersy, zdania albo kolejne strofy. Najczęściej występuje w poezji i sztuce oratorskiej. Więcej »

  • Animizacja

    naczej nazywana ożywieniem, jest środkiem stylistycznym, polegającym na nadaniu cech istot żywych przedmiotom nieożywionym. Uznajemy ją za odmianę metafory. Więcej »

  • Antonimy - definicja, zastosowanie

    Termin antonim pochodzi z języka greckiego i oznacza ‘przeciw imieniu’ (anti – „przeciw”, onoma – „imię”). Więcej »

Komentarze (2)
Wynik działania 4 + 5 =
Stary poszedł po
2021-10-10 12:34:17
Fajne
Mleko
2021-10-10 12:33:49
Dzięki
Ostatnio komentowane
Super przydało mi się to do zadania z Religii
• 2022-09-29 12:48:27
Dziękuję, pomogło mi w nauce :)
• 2022-09-29 12:05:27
Bardzo pomocny
• 2022-09-29 09:23:04
By
• 2022-09-28 17:03:33