Czasopiśmiennictwo i publicystyka dwudziestolecia międzywojennego - strona 2

kultu pracy z antyurbanizmem i umiłowaniem wsi.

Czasopisma związane ze środowiskiem Skamandra

Najważniejszym ośrodkiem czasopiśmiennictwa stała się jednak Warszawa, w której dominowały nurty prezentujące ewolucyjne podejście do sztuki i literatury. Swoistym prekursorem Skamandra było czasopismo „Pro Arte et Studio” (1916 – 1919), powstałe jako pismo młodzieży akademickiej Uniwersytetu Warszawskiego. Periodykami, które odegrały tu jednak najważniejszą rolę były „Skamander” (1918 – 1928, 1936 – 1939) i „Wiadomości Literackie” (1924 – 1939).

Pierwsze z nich miało przede wszystkim profil poetycki i nie poiadało konkretnego programu sztuki. Pismo redagował przede wszystkim Mieczysław Grydzewski, a byli z nim związani najważniejsi członkowie słynnej grupy (Jan Lechoń, Julian Tuwim, Kazimierz Wierzyński, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz). „Wiadomości Literackie” Grydzewskiego były z kolei najbardziej popularnym i opiniotwórczym tygodnikiem wśród szerokich kręgów międzywojennej inteligencji. Relacjonowało ono wszystkie ważne wydarzenia artystyczne na świecie, utworzyło własną Akademię Niezależnych przyznającą nagrody literackie, było prestiżowym organem polskiej elity intelektualnej.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 3 =
Ostatnio komentowane
proste dodawanie
Jan • 2021-11-29 11:45:35
To super że nagle Rz zmienia się w Rs bez żadnego powodu :/
Anonim • 2021-11-28 11:37:17
Git
Franek to nie ja • 2021-11-27 17:22:35
Spoko
Kowal • 2021-11-24 18:52:36
Dzięki za to
Niewiadomym:) • 2021-11-24 17:45:42