Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jestem jak szampan – intepretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Bardzo mi przypadła do gustu Kinga Strzelczyk. Ma fajną muzą i dobrze się zapowiada ht...
olcia • 2018-10-20 07:37:17
Michał pali papierosy za szkołą.
Kuba • 2018-10-19 10:22:06
dziena
fff • 2018-10-18 18:43:37
slabe bo nic nie rozumiem
kassc • 2018-10-18 17:40:56
DZIEKI
AAA • 2018-10-18 16:28:37
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Jestem jak szampan” to wiersz Kazimierza Wierzyńskiego pochodzący z tomu „Wiosna i wino” (1919). Jego tematem, podobnie jak większości tekstów ze wspomnianego zbioru jest ogromna radość życia. Utwór przybiera formę monologu lirycznego, którego autora można utożsamić z samym poetą, ale również z uosobioną radością, która objawia swoją naturę.

Głównym zabiegiem poetyckim jest rozbudowane porównanie szczęścia istnienia do działania wysokoprocentowego napoju. Nie chodzi tu jednak o zwyczajny alkohol, ale o trunek najbardziej szlachetny. Stąd w tekście pojawia się enumeracja kolejnych napojów wysokoprocentowych. Przeżywanie radości istnienia jest zatem niczym upojenie najbardziej wybornym alkoholem.

Konkret i sensualizm

Każdy z wymienionych w wierszu trunków charakteryzuje się jedynym w swoim rodzaju smakiem i działaniem. Szampan jest „lekki, doskonały”, podobnie jak życie wolne od wszelkich trosk. Koniak to z kolei alkohol „mocny”, analogicznie do szczęścia oferującego maksymalny poziom pozytywnych emocji. Likier zaleca się „soczystością”, a więc wyrafinowanymi doznaniami. Miód jest zaś „w szaleństwie słonecznym dostały”, stanowi więc metaforę dojrzałej, wyczekanej przyjemności. Natomiast

Polecamy również:

  • Zielono mi w głowie – intepretacja i analiza

    „Zielono mam w głowie” to wiersz Wierzyńskiego pochodzący z wczesnego etapu  twórczości. Stanowi on niejako kwintesencję poetyckiego optymizmu i radości życia. Tematem utworu jest po prostu szczęście, jakiego poeta doznaje z powodu własnej młodości i samego istnienia. Więcej »

  • Lewa kieszeń – intepretacja i analiza

    „Lewa kieszeń” jest wierszem Wierzyńskiego, który podobnie jak „Zielono mam w głowie” wyraża czystą radość istnienia. Silniej jednak dochodzą tu do głosu typowo skamandryckie akcenty: fascynacja codziennością i nowoczesną cywilizacją. Więcej »

  • Manifest szalony – interpetacja i analiza

    „Manifest szalony” Kazimierza Wierzyńskiego pochodzi z tomu „Wróble na dachu” (1921). Jak sam tytuł wskazuje, wiersz ma charakter przewrotnego manifestu nowej sztuki, utrzymanego w tonacji charakterystycznej dla wystąpień futurystów. Więcej »

Komentarze (0)
3 + 2 =