Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jestem jak szampan – intepretacja i analiza

Ostatnio komentowane
Chcesz się bezpłatnie nauczyć języka angielskiego? Zgłoś się na kurs języka angiel...
Bezpłatne szkolenia • 2018-07-13 09:15:31
@Hasher To zależy już od tłumacza przekładu(Pisma zostały napisane w kilku językach ...
Hgfhfg • 2018-07-09 11:34:37
ok
andrzej duda • 2018-06-14 10:31:18
Super na spr.
Evogy • 2018-06-07 17:45:08
mega
Zuza • 2018-06-06 17:25:41
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Jestem jak szampan” to wiersz Kazimierza Wierzyńskiego pochodzący z tomu „Wiosna i wino” (1919). Jego tematem, podobnie jak większości tekstów ze wspomnianego zbioru jest ogromna radość życia. Utwór przybiera formę monologu lirycznego, którego autora można utożsamić z samym poetą, ale również z uosobioną radością, która objawia swoją naturę.

Głównym zabiegiem poetyckim jest rozbudowane porównanie szczęścia istnienia do działania wysokoprocentowego napoju. Nie chodzi tu jednak o zwyczajny alkohol, ale o trunek najbardziej szlachetny. Stąd w tekście pojawia się enumeracja kolejnych napojów wysokoprocentowych. Przeżywanie radości istnienia jest zatem niczym upojenie najbardziej wybornym alkoholem.

Konkret i sensualizm

Każdy z wymienionych w wierszu trunków charakteryzuje się jedynym w swoim rodzaju smakiem i działaniem. Szampan jest „lekki, doskonały”, podobnie jak życie wolne od wszelkich trosk. Koniak to z kolei alkohol „mocny”, analogicznie do szczęścia oferującego maksymalny poziom pozytywnych emocji. Likier zaleca się „soczystością”, a więc wyrafinowanymi doznaniami. Miód jest zaś „w szaleństwie słonecznym dostały”, stanowi więc metaforę dojrzałej, wyczekanej przyjemności. Natomiast

Polecamy również:

  • Zielono mi w głowie – intepretacja i analiza

    „Zielono mam w głowie” to wiersz Wierzyńskiego pochodzący z wczesnego etapu  twórczości. Stanowi on niejako kwintesencję poetyckiego optymizmu i radości życia. Tematem utworu jest po prostu szczęście, jakiego poeta doznaje z powodu własnej młodości i samego istnienia. Więcej »

  • Lewa kieszeń – intepretacja i analiza

    „Lewa kieszeń” jest wierszem Wierzyńskiego, który podobnie jak „Zielono mam w głowie” wyraża czystą radość istnienia. Silniej jednak dochodzą tu do głosu typowo skamandryckie akcenty: fascynacja codziennością i nowoczesną cywilizacją. Więcej »

  • Manifest szalony – interpetacja i analiza

    „Manifest szalony” Kazimierza Wierzyńskiego pochodzi z tomu „Wróble na dachu” (1921). Jak sam tytuł wskazuje, wiersz ma charakter przewrotnego manifestu nowej sztuki, utrzymanego w tonacji charakterystycznej dla wystąpień futurystów. Więcej »

Komentarze (0)
1 + 1 =