Międzywojenna krytyka literacka - charakterystyka i przedstawiciele - strona 2

, której sens wyczerpuje się w obrębie jego konstrukcji.

Przedstawiciele

Dzieła krytyczne Karola Irzykowskiego zostały zgromadzone w czterech tomach: „Słoń wśród porcelany” (1934), gdzie polemizował z nowoczesnymi awangardami (zwłaszcza futuryzmem), „Walka o treść” (1929) zawierająca dyskusję z Czystą Formą Witkacym, „Beniaminek” (1933) – głośny spór z Boyem-Żeleńskim, „Lżejszy kaliber” (1938) felietony na temat radia. Opublikował on również ważną książkę o filmie „Dziesiąta Muza” (1924). Dziełu literackiemu stawiał przede wszystkim zadania poznawcze i doceniał jego walory intelektualne: przejrzystość i jasność.

Boy-Żeleński pozostawił zaś po sobie aż 18 tomów recenzji, felietonów i artykułów krytycznych. Ważniejsze z nich to „Okno na świat” (1935) i „Flirty z Melpomeną”. Zajmował się przede wszystkim krytyką teatralną, a niejako na jej marginesie komentował dzieła literackie. Najbardziej charakterystyczną dla niego metodą odkrywania sensu dzieła był tak zwany biografizm, a więc doszukiwanie się sensów dzieła w faktach z życia autora. Najbardziej znane biografie jego autorstwa to „Marysieńka Sobieska”, „Ludzie żywi” (głównie o Przybyszewskim i o Narcyzie Żmichowskiej), „Brązownic

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 2 =
Ostatnio komentowane
tak
\bartuniko • 2021-10-27 16:05:35
ok
proboszcz oskor • 2021-10-27 12:57:22
git
Głupi jasio • 2021-10-26 23:37:32
a jeśli liczba protonów=60 a liczba neutronów=100 to będzie nad??
xd • 2021-10-26 17:52:41
super tekst
mojnickt • 2021-10-26 17:35:48