Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Któż nam powróci - interpretacja i analiza wiersza - strona 3

Ostatnio komentowane
to jest debilizm
kacper • 2019-09-22 12:48:19
najgorsze co morze być
sarew • 2019-09-22 11:51:45
XO
XD • 2019-09-22 11:07:17
XD
LOL • 2019-09-22 09:40:21
mdmasmdamsamsdamsd P::;;
rak123 • 2019-09-21 14:10:22
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

lecz my, z waszego wykarmieni chleba,/ jak wy, nie mamy odwagi i mocy.

Pozytywistyczne idee zostały skompromitowane, okazały się tak samo nierealne jak romantyczne mrzonki. Kolejne pokolenie czuje się w tej sytuacji bezsilne – upadły szanse walki zbrojnej, praca u podstaw nie przyniosła efektów. Kolejne porażki rodzą tylko coraz większy ból istnienia, dotkliwe poczucie bezradności. Poczucie zagubienia i niemoc podkreślają liczne pytania retoryczne. Jest oczywiste, że nikt nie może wrócić straconych lat ani zsumować smutków.

Spór w wierszu Tetmajera dotyczy przede wszystkim roli poezji i poety. Zdaniem poprzedników, oponentów podmiotu lirycznego poeta powinien zbawiać, być dźwignią, obroną, pomocą. Tak właśnie postrzegali swoje zadania romantyczni wieszczowie. Pozytywiści z kolei „krzepili serca”, wyznaczali ludziom właściwe wzorce postępowania.

Poeci młodopolscy skupili się natomiast na sobie. Poddali się dekadenckim nastojom, ich sztuka oderwała się od codzienności, miała służyć wyłącznie celom estetycznym. Jednym z naczelnych haseł epoki było hasło „sztuka dla sztuki”. Obcowanie z dziełem sztuki, kontemplacja piękna miały dawać człowiekowi chwilę wytchnienia od spraw przyziemnych. I nic więcej.

Polecamy również:

  • Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz Tetmajera daje przykład postawy i poetyki dekadenckiej. Poeta rozważa w nim sytuację człowieka pod koniec wieku XIX, a więc współczesnego mu. Utwór zbudowany jest na zasadzie stawianych sobie pytań i odpowiedzi, udzielanych również w imieniu człowieka ówczesnego. Mamy więc do... Więcej »

  • Nie wierzę w nic - interpretacja i analiza wiersza

    „Nie wierzę w nic” to sonet. Zgodnie z konwencją gatunku, dwie pierwsze czterowersowe strofy mają charakter opisowy. W tej części podmiot liryczny przedstawia swój światopogląd, sentencjonalnie określony już w tytule wiersza. Podmiot liryczny neguje wartość jakiegokolwiek działania, wszystkie... Więcej »

  • Hymn do Nirwany - interpretacja i analiza wiersza

    Nirwana – stan błogiego niebytu, zawieszenia między życiem i śmiercią – to pojęcie wywodzące się z filozofii Dalekiego Wschodu. W okresie Młodej Polski była ona częstym motywem literackim, zaczerpniętym z pism Artura Schopenhauera. Nirwana rozumiana jako stan oderwania od rzeczywistości, miała stanowić... Więcej »

  • Eviva l'arte! - interpretacja i analiza wiersza

    „Evviva l`arte!” to hasło zaczerpnięte z języka włoskiego, oznacza ono: „Niech żyje sztuka!”. Tetmajer odwołał się tutaj do koncepcji Schopenhauera, który w sztuce właśnie widział jedyną, poza doznaW obcowaniu ze sztuką wrażliwa dusza zaznawała ukojenianiem nirwany, możliwość... Więcej »

  • Melodia mgieł nocnych - interpretacja i analiza wiersza

    Wiersz pochodzi z II serii „Poezji” Przerwy-Tetmajera i wpisuje się w bogaty nurt liryki tatrzańskiej w dorobku poety. Pełny tytuł brzmi „Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)”. W tytule zawarte są informacje na temat podmiotu lirycznego, dokładnego usytuowania sytuacji... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 5 =