Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Anioł Pański - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
czemu mi znowu jg gre intuje
nigga • 2019-10-20 18:45:52
mało
Wiktoria • 2019-10-20 14:55:43
.
. • 2019-10-20 14:52:40
łatwe bardzo
adolf • 2019-10-20 16:37:00
xDDDDDDDDDDDD
xDDDDDDDDDDDDD • 2019-10-19 07:58:53
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Nade wszystko muzyki!” – postulował Paul Verlaine w swojej „Sztuce poetyckiej”. „Anioł Pański” to doskonała realizacja tego założenia. Poeta zastosował szereg środków, aby uzyskać efekt melodyjności i nastrojowości w wierszu. Jego rytm i melodia oddają monotonię bicia dzwonów kościelnych.

Utwór napisany został wierszem sylabotonicznym – każdy wers zawiera dziewięć sylab. Dokładne rymy podkreślają rytm, choć ich układ nie jest regularny. Regularność budowie, zbliżoną do regularności pieśni, nadaje powtarzający się po każdej dłuższej części refren:

(…) Na Anioł Pański biją dzwony,/ Niech będzie Marya pozdrowiona,/ Niech będzie Chrystus pozdrowiony.../ Na Anioł Pański biją dzwony,/ W niebiosach kędyś głos ich kona (…).

Refren rozpoczyna utwór i kończy, choć w końcowej wersji pojawiają się tylko trzy pierwsze wersy; tak, jakby owa melodia nigdy się nie kończyła.

W tekście znajdziemy się liczne powtórzenia – powtarza się nie tylko wspomniany refren, ale i cząstki wewnątrz tego pięciowersu: pierwszy i czwarty wers brzmią tak samo, a drugi i trzeci bardzo podobnie. Rytm refrenu wzmacniają dokładne rymy żeńskie w układzie abaab.

Sytuacja liryczna zarysowuje się już w pierwszych wersach

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 3 =