Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Na Anioł Pański - treść wiersza

Ostatnio komentowane
Skomentuj tekst
Adam • 2019-12-12 15:03:55
Szkoda komentować...
Vaspov • 2019-12-12 14:21:30
"print(0);"
asd • 2019-12-12 06:48:04
K1 DIS
Dis • 2019-12-11 22:28:49
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Na Anioł Pański biją dzwony,

Niech będzie Maria pozdrowiona,

Niech będzie Chrystus pozdrowiony…

Na Anioł Pański biją dzwony,

W niebiosach kędyś głos ich kona…

 

W wieczornym mroku, we mgle szarej

Idzie przez łąki i moczary,

Po trzęsawiskach i rozłogach,

Po zapomnianych dawno drogach,

Zaduma polna, osmętnica…

Idzie po polach, smutek sieje,

Jako szron biały do księżyca…

Na wód topiele i rozchwieje,

Na omroczone śpiące gaje,

Cień, zasępienie od niej wieje,

Włóczą się za nią żal, tęsknica…

Hen, na cmentarzu ciemnym staje,

Na grób dziewczyny młodej siada,

W świat się od grobu patrzy blada…


Na Anioł Pański biją dzwony,

Niech będzie Maria pozdrowiona,

Niech będzie Chrystus pozdrowiony…

Na Anioł Pański biją dzwony,

W niebiosach kędyś głos ich kona…


Na wodę ciche cienie schodzą,

Tumany się po wydmach wodzą,

A rzeka szemrze, płynie w mrokach,

Płynie i płynie coraz dalej…

A coś w niej wzdycha, coś zawodzi,

Coś się w niej skarży, coś tak żali…

Płynie i płynie, aż gdzieś ginie,

Traci się w górach i w obłokach,

I już nie wraca nigdy fala,

Co taka smutna stąd odchodzi…

Przepada kędyś w mórz głębinie

I już nie wraca nigdy z dala…

 

Na Anioł Pański

Polecamy również:

Komentarze (0)
2 + 3 =