Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Koniec wieku XIX - interpretacja i analiza wiersza

Wiersz Tetmajera daje przykład postawy i poetyki dekadenckiej. Poeta rozważa w nim sytuację człowieka pod koniec wieku XIX, a więc współczesnego mu. Utwór zbudowany jest na zasadzie stawianych sobie pytań i odpowiedzi, udzielanych również w imieniu człowieka ówczesnego. Mamy więc do czynienia z pozornym dialogiem, formą stosowaną często w filozofii i literaturze refleksyjnej.

Autor zastanawia się nad postawą, jaką należałoby przyjąć względem rzeczywistości budzącej jego rozczarowanie, jednak wymieniane możliwości zostają zanegowane: przekleństwo, ironia, wzgarda, modlitwa, idea, walka, rozpacz, rezygnacja, użycie, życie wieczne. Wszystko to już było, nic nie daje ukojenia.

Podmiot liryczny jest człowiekiem zagubionym, zalęknionym i zniechęconym do życia. Wyraźnie widoczny jest w wierszu Tetmajera wpływ myśli Schopenhauera, który postrzegał jednostkę ludzką jako istotę skazaną na cierpienie, nękaną lękiem przed śmiercią, niepewnością i poczuciem bezcelowości egzystencji. W myśli tej wszelka aktywność potęguje jedynie poczucie niezaspokojenia. Efektem takiego poglądu była postawa dekadencka, charakteryzująca się zniechęceniem, biernością, niechęcią do świata i życia.

Wiersz Tetmajera

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 3 =
Ostatnio komentowane
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
BTS
Armi • 2020-09-21 12:18:06
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58