Modernizm - definicja, cechy, nazwa epoki

Terminem modernizm określa się ogół tendencji nowatorskich w literaturze i sztuce końca XIX wieku. Na gruncie polskim bywa używany zamiennie z określeniem Młoda Polska, lub w węższym zakresie jako kierunki w sztuce pierwszego okresu epoki czyli dziesięciolecia 1890-1900. Ta początkowa faza cechowała się indywidualistycznym buntem, dążeniem do oryginalności i krytycznym nastawieniem do poprzednich epok.
    
Modernizm czyli nowoczesność (niem. die Moderne, franc. modernisme), a więc sprzeciw wobec tradycji. Negowano szczególnie założenia pozytywizmu, jego filozofię i estetykę. Kryzys antypozytywistyczny to kryzys optymizmu ewolucyjnego i poznawczego pozytywizmu. Nauka straciła swoją pozycję, zaczęto wątpić w jej niepodważalność i obiektywizm, a przede wszystkim w możliwość znalezienia naukowych odpowiedzi na pytania o charakterze egzystencjalnym.  Kwestionowano też wartość artystyczną dorobku poprzedniej epoki. Przeciwstawiano się realizmowi i naturalizmowi, postulując wolność twórcy, który ma prawo do ekspresji siebie i swoich subiektywnych wrażeń, emocji, pragnień. Stawiano na indywidualizm, symbolizm, estetyzm, ekspresjonizm i impresjonizm.
    
Kryzys wartości, religii, rodziny, nauki,

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 1 =
Ostatnio komentowane
Opisz przemysł
Zbychu sto noga • 2020-10-25 13:38:03
Wow
Kaja • 2020-10-24 09:18:06
nic nie rozumiem
dmdk • 2020-10-26 14:13:39
123
434 • 2020-10-22 16:05:26
fajny tekst
Kiiibiiifuuuki • 2020-10-22 14:41:54