Modernizm w literaturze

W szerokim znaczeniu terminu modernizm używa się do określenia zespołu nowatorskich tendencji w literaturze, jakie rozwijały się pod koniec XIX wieku w całej Europie. Modernistyczne nurty, takie jak symbolizm czy estetyzm, stały w opozycji do naturalizmu i realizmu. Zrywały z zasadą mimesis i utylitaryzmem literatury, dążąc do indywidualizmu i wolności twórcy.

U podłoża filozofii modernistycznej legły przede wszystkim poglądy Artura Schopenhauera i Fryderyka Nietzschego. Dla kształtowania się tej nowoczesnej estetyki duże znaczenie miała twórczość i wystąpienia programowe Charlesa Baudelaire`a („Malarz życia współczesnego” 1863). Charakterystyczną cechą literatury tego okresu jest poczucie kryzysu kultury i cywilizacji europejskiej, bunt wobec tego, co mieszczańskie, estetyzm wyrażony w haśle „arts pro arte” („sztuka dla sztuki”) oraz specyficzne przejawy życia artystycznego tzw. cyganeria.
    
Na gruncie literatury polskiej modernizmem określa się na ogół pierwszą fazę Młodej Polski (1890 – 1900). W tym dziesięcioleciu wyraźnie zarysowały się wpływy literatur zachodnioeuropejskich, szczególnie francuskiej i niemieckiej. Do najwybitniejszych przedstawicieli poezji modernistycznej zalicza

Komentarze (1)
Wynik działania 2 + 1 =
modernlola
2018-05-08 17:54:47
śmiesznie mało tego
Ostatnio komentowane
słabe
kondradek_14 • 2020-11-24 10:12:18
fajne
szenino anino • 2020-11-23 20:48:13
Bardzo przydatne :))
Milka • 2020-11-23 17:28:48
Dobre ale ja tego nie wiedziałem
Szymon • 2020-11-23 14:33:33
fajny
Alek • 2020-11-23 11:13:48