Dekadentyzm w literaturze - strona 2

XIX”, „Nie wierzę w nic”), Leopolda Staffa („Deszcz jesienny”), Tadeusza Micińskiego, Antoniego Langego, Stanisława Koraba-Brzozowskiego, Stanisława Przybyszewskiego („Requiem aeternam”) i innych poetów wyrażających pesymizm, poczucie bezsilności, marazmu i niechęci do życia. Witkiewicz podkreślał upadek kultury wysokiej w „społeczeństwie termitów”. Miciński eksponował cierpienie, okrucieństwo, perwersję. Górski podkreślał bankructwo idei. Natomiast Leśmian w poematach prozą („Legendy tęsknoty”) zwracał się w stronę dekadentyzmu rzymsko-verlaine`owskiego charakteryzującego się przesadnym estetyzmem i wyrafinowaniem.
    
W prozie nastroje dekadenckie pojawiają się u Elizy Orzeszkowej („Melancholicy”), Henryka Sienkiewicza („Bez dogmatu”, „Quo vadis”), Leo Belmonta („W wieku nerwowym”) i Mariana Gawalewicza („Mgła”) oraz Wacława Berenta („Próchno”).

Polecamy również:

  • Symbolizm w literaturze

    W literaturze symbolizm najsilniej zapisał się w drugiej połowie XIX wieku, na początku przede wszystkim we Francji i Belgii, skąd przeniósł się do innych krajów. Podobnie jak w innych dziedzinach sztuki, polegał na stosowaniu symbolu jako głównego środka wyrazu. Symbol służył do wyrażenia... Więcej »

  • Impresjonizm w literaturze

    Impresjonizm zrodził się w malarstwie, gdzie był próbą uchwycenia na płótnie ulotnego wrażenia. Później nurt ten rozprzestrzenił się na inne dziedziny sztuki i znalazł zwolenników także na gruncie literatury. Podobnie jak w malarstwie, podstawowym dążeniem impresjonistów było... Więcej »

  • Ekspresjonizm w literaturze

    Poetyka ekspresjonistyczna określana jest „krzykiem duszy”, wyrazem emocji i wewnętrznych stanów artysty. Poeta miał prawo do pełnej swobody twórczej, forma dzieła literackiego nie miała znaczenia, liczyła się jego siła wyrazu, zmierzanie do absolutu. Więcej »

  • Neoromantyzm - cechy, przedstawiciele, charakterystyka

    W szerszym znaczeniu neoromantyzmem określa się całość zjawisk w literaturze Młodej Polski, w węższym oznacza tendencje romantyczne w literaturze po 1890 roku. Termin upowszechniony przez Edwarda Porębowicza za sprawą szkicu „Poezja polska nowego stulecia” (1902). Więcej »

  • Parnasizm - cechy, przedstawiciele, definicja

    Parnasizm narodził się we Francji około połowy XIX wieku, dominował w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych w poezji, później został wyparty przez symbolizm. Nazwa została zaczerpnięta od trzytomowej antologii poezji współczesnej zatytułowanej „Parnasse contemporain”. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
Ostatnio komentowane
.
• 2022-01-25 06:59:05
bardzo mi się podobała książka ,,Drzewo do samego nieba"
• 2022-01-24 12:21:34
super polecam te szkołę !!!!!!
• 2022-01-23 15:43:46
super szkoła
• 2022-01-23 15:36:46
Łatwiej z Pitagorasa niż z tak skomplikowanego wzoru
• 2022-01-23 10:30:13