Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Parnasizm - cechy, przedstawiciele, definicja

Ostatnio komentowane
Zgadzam się hehe.
Dandylion • 2018-10-22 17:47:42
słabo ale dobrze
słabo • 2018-10-22 16:39:18
fajne
pole • 2018-10-22 14:26:14
zajebiste
Bożydar Iwanow • 2018-10-21 17:18:47
Kurde ... raczej nic mi nie pomogło bo mam do szkoły muzycznej dać referat o tym ... ;/
kropka. • 2018-10-21 16:34:07
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Parnasizm narodził się we Francji około połowy XIX wieku, dominował w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych w poezji, później został wyparty przez symbolizm. Nazwa została zaczerpnięta od trzytomowej antologii poezji współczesnej zatytułowanej „Parnasse contemporain”.
    
Za prekursora parnasizmu uważa się Charlesa Baudelaire`a, Natomiast za twórcę i najwybitniejszego przedstawiciela nurtu przyjmuje się Charlesa-Marie-René Leconte de Lisle`a, przywódcę grupy parnasistów. Parnasiści głosili autonomię sztuki, sprzeciwiali się obciążaniu jej zadaniami moralizatorskimi, dydaktycznymi, społecznymi czy politycznymi. Jednocześnie stronili od przesadnego subiektywizmu i bezpośredniego wyrażania swoich stanów psychicznych. Podstawowym celem sztuki winno być samo piękno. Sztuka miała zachwycać. Dlatego skupiano się na doskonałości formy, pod tym względem prąd zbliżał się do klasycyzmu. W latach sześćdziesiątych zwolennicy parnasizmu skupieni byli wokół pisma „Révue Fantaisiste” pod redakcją Catulle`a Mendésa.
    
Głosząc antyutylitaryzm sztuki, odwracano się od aktualnych kwestii społecznych. Dominowała neutralna tematyka zaczerpnięta z mitologii i kultury starożytnej. Ideałem stał się obiektywizm

Polecamy również:

  • Dekadentyzm w literaturze

    Dekadentyzm w literaturze polegał na wyrażaniu zniechęcenia, rozpaczy, bezsilności, niewiary w postęp i poczucia nadciągającego upadku. Artyści ukazywali obrazy rozkładu, przepowiadali koniec europejskiej kultury i manifestowali swoją niechęć dla obyczajowości mieszczańskiej. Więcej »

  • Symbolizm w literaturze

    W literaturze symbolizm najsilniej zapisał się w drugiej połowie XIX wieku, na początku przede wszystkim we Francji i Belgii, skąd przeniósł się do innych krajów. Podobnie jak w innych dziedzinach sztuki, polegał na stosowaniu symbolu jako głównego środka wyrazu. Symbol służył do wyrażenia... Więcej »

  • Impresjonizm w literaturze

    Impresjonizm zrodził się w malarstwie, gdzie był próbą uchwycenia na płótnie ulotnego wrażenia. Później nurt ten rozprzestrzenił się na inne dziedziny sztuki i znalazł zwolenników także na gruncie literatury. Podobnie jak w malarstwie, podstawowym dążeniem impresjonistów było... Więcej »

  • Ekspresjonizm w literaturze

    Poetyka ekspresjonistyczna określana jest „krzykiem duszy”, wyrazem emocji i wewnętrznych stanów artysty. Poeta miał prawo do pełnej swobody twórczej, forma dzieła literackiego nie miała znaczenia, liczyła się jego siła wyrazu, zmierzanie do absolutu. Więcej »

  • Neoromantyzm - cechy, przedstawiciele, charakterystyka

    W szerszym znaczeniu neoromantyzmem określa się całość zjawisk w literaturze Młodej Polski, w węższym oznacza tendencje romantyczne w literaturze po 1890 roku. Termin upowszechniony przez Edwarda Porębowicza za sprawą szkicu „Poezja polska nowego stulecia” (1902). Więcej »

Komentarze (0)
1 + 2 =