Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Analiza wiersza - Pokolenie Baczyński

Ostatnio komentowane
Bardzo mi pomogło.
anonim • 2019-02-22 15:25:42
Ohhh ju tacz mi tralalalala
Mmmhhh maj ding ding doooong • 2019-02-22 12:15:01
moja nauczycielka jest lepsza
toy • 2019-02-21 17:51:28
Słabo :/
K. • 2019-02-21 17:51:22
fajne
[po0[-o=-o=- • 2019-02-20 16:47:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Wiersz o charakterze refleksyjno-opisowym ma budowę dychotomiczną. Pięć pierwszych strof jest przykładem liryki pośredniej. To opis zmian zachodzących w przyrodzie. Piękno natury i obfitość jej darów przedstawiono przy pomocy epitetów: brzuch ciężki, wielka misa, krople miodu, ogromne nieba. Plastyczność obrazu uzyskana została dzięki porównaniom: chmury palcom czy włosom podobne, kipi sytością jak misa, kwiaty to krople miodu. O niezwykłości opisu decydują metafory: ziemia dojrzała, przestrzeń wzdycha, kłosy brzuchy unoszą. Piękno przyrody zostaje jednak skontrastowane z wprowadzającymi niepokój obrazami - epitetami ciemny strop, głowa obcięta, sny ciężkie czy twarz wilcza, metaforami – chmury suną drapieżnie, nieba suną z warkotem oraz porównaniami – strasząc jak krzyk, jak korzeń skręcone ciała.

Podmiot liryczny ujawnia się dopiero w czwartej strofie. To człowiek należący do wspólnoty – tytułowego pokolenia. Wypowiada się w 1 osobie liczby mnogiej (mamy, wstajemy, szukamy, bierzemy, nasłuchujemy, staniemy), używa także zaimka nas. Mamy więc do czynienia z podmiotem zbiorowym.

Kolejne zwrotki mają charakter refleksyjny. Są opisem doświadczeń przedstawicieli pokolenia, z którym utożsamia

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =