Analiza wiersza - Pokolenie Baczyński

Wiersz o charakterze refleksyjno-opisowym ma budowę dychotomiczną. Pięć pierwszych strof jest przykładem liryki pośredniej. To opis zmian zachodzących w przyrodzie. Piękno natury i obfitość jej darów przedstawiono przy pomocy epitetów: brzuch ciężki, wielka misa, krople miodu, ogromne nieba. Plastyczność obrazu uzyskana została dzięki porównaniom: chmury palcom czy włosom podobne, kipi sytością jak misa, kwiaty to krople miodu. O niezwykłości opisu decydują metafory: ziemia dojrzała, przestrzeń wzdycha, kłosy brzuchy unoszą. Piękno przyrody zostaje jednak skontrastowane z wprowadzającymi niepokój obrazami - epitetami ciemny strop, głowa obcięta, sny ciężkie czy twarz wilcza, metaforami – chmury suną drapieżnie, nieba suną z warkotem oraz porównaniami – strasząc jak krzyk, jak korzeń skręcone ciała.

Podmiot liryczny ujawnia się dopiero w czwartej strofie. To człowiek należący do wspólnoty – tytułowego pokolenia. Wypowiada się w 1 osobie liczby mnogiej (mamy, wstajemy, szukamy, bierzemy, nasłuchujemy, staniemy), używa także zaimka nas. Mamy więc do czynienia z podmiotem zbiorowym.

Kolejne zwrotki mają charakter refleksyjny. Są opisem doświadczeń przedstawicieli pokolenia, z którym utożsamia

Polecamy również:

Komentarze (1)
Wynik działania 3 + 3 =
whg
2021-04-21 16:53:12
A dacie epitety wersy itd. to wszytko
Ostatnio komentowane
Super pozdrawiam
Marek • 2022-01-18 11:58:05
przeczytałam ziemniaki zamiast ziemianki
twój stary • 2022-01-16 19:26:37
ok
kasia • 2022-01-16 17:06:50
dziekuje
jan usz • 2022-01-16 16:19:55
witam polecam
Zbyszek • 2022-01-16 12:57:10