Wojna Oktawiana z Antoniuszem - opis. Bitwa pod Akcjum - przebieg, skutki

Zawiązany w roku 43 p.n.e. drugi triumwirat pomiędzy Oktawianem Augustem, Markiem Antoniuszem oraz Markiem Lepidusem osiągnął wszystkie pierwotne założenia. Ostatecznie rozprawiono się z zabójcami Juliusza Cezara, w bitwie pod Filippi w roku 42 p.n.e., a następnie podzielono imperium rzymskie pomiędzy triumwirów.

Ostatnim wspólnym celem triumwirów była wojna z Sextusem – synem Pompejusza, którego flota blokowała Italię, utrudniając transport zboża. Po zwycięstwie w roku 36 p.n.e. młody Cezar przeciągnął na swoją stronę wojska należące do Lepidusa, który od tej pory nie liczy się już w rozgrywkach wewnętrznych. Zaraz potem zaczął przygotowania do rozprawy z Antoniuszem, mistrzowsko kreując swój nowy portret obrońcy porządku, legalności i tradycji rzymskich, zrzucając na rywala odpowiedzialność za okropieństwa triumwiratu.

W wojnie propagandowej walnie pomógł mu związek Antoniusza z Kleopatrą VII, powszechnie odczuwany jako zdrada Rzymu. Według niektórych podań – Oktawian był w posiadaniu testamentu Antoniusza, który swoją cześć imperium zapisał w spadku swoim potomkom z Kleopatry.

W roku 32 p.n.e. młody Cezar formalnie wypowiedział wojnę Kleopatrze, a pośrednio Antoniuszowi. W roku 31 p.n.e. po nierozstrzygniętej bitwie morskiej pod Akcjum u wejścia do Zatoki Ambrakijskiej, Antoniusz wycofał się z powrotem do Aleksandrii, w której podczas oblężenia przez siły Oktawiana, popełnił samobójstwo.

Bitwa pod Akcjum – Przebieg

Flota Antoniusza wypłynęła z zatoki i ustawiła się na wprost sił dowodzonych przez generała Oktawiana – Agryppy. Z drugiej strony jego wojska wysunęły do przodu skrzydła floty tworząc tym samym półksiężyc.

Pierwsze uderzenie zadał Antoniusz eskadrą z lewego skrzydła. Jednak w tym momencie okręty Agrypy zaczęły się wycofywać. Antoniusz uważając to za słabość przeciwnika, ruszył dwoma skrzydłami eskadry za nimi w pościg.

Antoniusz nie przewidział fortelu Agrypy, który liczył na rozdzielenie jego szyków. Jego siły z impetem uderzyły na środkową cześć floty Antoniusza. W takiej sytuacji każdy z jego potężnych okrętów bojowych musiał walczyć z trzema mniejszymi, za to bardziej zwrotnymi liburnami Agrypy.

W tym krytycznym momencie – kiedy szala zwycięstwa przeważała się na korzyść Agrypy, okręty znajdujące się w drugiej linii wraz z Kleopatrą na jednym z nich, opuściły plac boju. Antoniusz widząc całe zajście przeniósł się na mniejszy statek, podążając za królową Egiptu z powrotem do Aleksandrii.

Bez głównodowodzącego losy bitwy morskiej były przesądzone. Oddziały Antoniusza podjęły jeszcze próby walki, lecz bez odpowiedniej koordynacji były one w większym stopniu bezskuteczne.

Bitwa pod Akcjum przeważyła losy wojny na korzyść Oktawiana. Flota Antoniusza została rozgromiona, a jego siły lądowe – po 7 dniach braku łączności ze swym dowódcą, poddały się Oktawianowi.

Bitwa pod Akcjum – Skutki

Na wieść o klęsce pod Akcjum, a w szczególności o porzuceniu przez Antoniusza walczących wciąż oddziałów, legiony syryjskie – podobnie z resztą jak te stacjonujące w Cyrenie, odmówiły mu posłuszeństwa. Żaden z żołnierzy nie zamierzał już walczyć za Kleopatrę ani też jej kraj. W rezultacie Oktawian bez większych problemów dokonał inwazji na Egipt, a Antoniusz i Kleopatra popełnili samobójstwo.

Ostatecznie Oktawiusz zdobył Aleksandrię i podporządkował sobie kraj nad Nilem, który w roku 30 p.n.e. stał się prowincją rzymską, a on sam od tej pory miał być jedynym panem imperium rzymskiego.

Polecamy również:

  • Powstanie Rzymu i jego położenie - data. Legenda o Romulusie i Remusie

    Rzym miał zostać założony 21 kwietnia 753 r. p.n.e. przez późniejszego pierwszego króla rzymskiego - Romulusa. Data ta jednak jest bardziej związana legendami czy też tradycją aniżeli faktami historycznymi. Do dziś nie wiadomo dokładnie kiedy powstało miasto ani też od jakiego wydarzenia należy liczyć... Więcej »

  • Republika rzymska - ustrój polityczny, czas trwania, cechy

    Obalenie władzy Etrusków, a wraz z nią likwidacja monarchii, umożliwiły budowanie nowego systemu na pierwotnych terenach starożytnego Rzymu. Republika istniała w latach 509 – 27 p.n.e., za jej początek uznaje się upadek (wygnanie) ostatniego króla rzymskiego Tarkwiniusza Pysznego i... Więcej »

  • Wojny Rzymu z Kartaginą - przyczyny

    Kartagina „Nowe Miasto” (łac. Karthago, późn. Carthago, gr. Кαρχηδών = Karchedon, fen Qrt - ḥdšt = Kart Chadaszt, arab. قرطاج = Kartadż lub hebr. קרתגו = Kartago) była starą kolonią fenicką założoną w IX w. p.n.e. przez Tyr na północnym wybrzeżu Afryki na... Więcej »

  • Rozwój terytorialny Rzymu - przyczyny, cele, środki

    Początkowa ekspansja terytorialna Rzymu, spowodowana była przed wszystkim odparciem przez rzymian naporu, jaki spotkali ze strony swoich najbliższych sąsiadów. Dzięki zawiązanemu sojuszowi z najsilniejszym oponentem Latynami, Rzym mógł z biegiem czasu zbudować silną organizacje wewnętrzną, niezbędną w... Więcej »

  • Niewolnicy w starożytny Rzymie - pochodzenie, życie i praca. Powstania niewolników - przyczyny

    Po podboju przez Rzymian basenu Morza Śródziemnego, ustalił się ostatecznie, w gospodarce rzymskiej, system produkcji oparty na niewolnictwie. Nastąpił wówczas rozwój latyfundiów (ogromna posiadłość ziemska) opartych na pracy niewolników. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
ee4
rr • 2021-10-20 19:19:10
xd
Łucja • 2021-10-20 17:24:00
XD
LOL • 2021-10-20 16:21:41
.
kadzionka • 2021-10-20 15:11:25
Dziekuje
MajMos • 2021-10-20 14:36:02