Schyłek Republiki rzymskiej - ramy czasowe, najważniejsze informacje

Pomimo licznych sukcesów militarnych, podporządkowania sobie kolejnych obszarów na wschodzie, zachodzie oraz świata śródziemnomorskiego, sytuacja Rzymu nie przedstawiała się już tak dobrze jak miało to miejsce w III w p.n.e.. Zyski dla najbogatszych nie płynęły już w tak zatrważającym tempie jak wcześniej, a i rola senatu, który miał uosabiać idee całej republiki, słabła.

W II w. p.n.e. wystąpiła w starożytnym Rzymie nowa warstwa społeczna, która zaczęła konkurować z nobilitas (szlachetnie urodzonymi) w kwestiach eksploatacji podbitego imperium – ekwici. Stali się oni potęgą polityczną, która przeciwstawiała się pozycji senatorów, którzy główne dochody czerpali z ziemi. Przynosiły one jednak coraz to mniejsze dochody, ze względu na konflikty wewnętrzne oraz powstania niewolnicze.

Jeszcze groźniejszym przeciwnikiem dla senatu stanowiły jednostki, które w dobie licznych konfliktów wewnątrz samego Rzymu oraz organizacji armii, miały możliwość wybicia się. Senat, podobnie z resztą jak większość instytucji państwa rzymskiego, był przystosowany do dziania w obrębie miasta – państwa. Szybki rozwój imperium oraz zdobywanie ogromnych obszarów nie szło w parze z rozwojem administracyjnym, co wpływało niekorzystnie na role senatu.

Ponadto stworzenie armii zawodowej – składającej się w późniejszym czasie głównie z biedoty, dla której hasła takie jak senat czy tradycja straciły jakąkolwiek wartość. W takiej sytuacji coraz większą władzę zdobywali wodzowie i ich armie, które stały się nowym czynnikiem rozbijającym dotychczasowy ustrój.

I w p.n.e. przyniósł niespotykany do tej pory wyzysk rzymskich prowincji, w której brało udział praktycznie cale społeczeństwo rzymskie od nobilitas i ekwitów, aż do drobnych kupców. Cechą charakterystyczną tego okresu był spadek znaczenia mas chłopskich ze wsi na życie polityczne państwa. W ich miejsce pojawiła się biedota zamieszkująca obszary w samym Rzymie, bądź wkoło niego. Warstwa ta swymi glosami rozstrzygała o najważniejszych sprawach w państwie, w tym również wyborów. Dawała się ona łatwo przekupić kandydatom na najwyższe urzędy w kraju.

W takiej sytuacji całe społeczeństwo rzymskie uzyskiwało mniejsze bądź większe korzyści z posiadania obywatelstwa. Pomimo, że każdy zgadzał się z polityką grabieży jakich dokonywano na prowincjach, to kwestie podziału łupów pozostawały nierozwiązane. Największymi przeciwnikami oddawania ziem, zwłaszcza w samej Italii, byli senatorowie, którzy właśnie z niej ciągnęli największe zyski. Doprowadziło to do pojawiania się licznych antagonizmów wśród społeczeństwa rzymskiego. Były one skierowane głównie przeciwko senatowi, a zarazem torowały drogę nowej formie rządów – jednowładztwu.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 1 =
Ostatnio komentowane
Bardzo przydatne informacje. Przeczytałam z zainteresowaniem.
• 2022-08-13 18:28:30
Ola jest fajną dziewczyną i lubi się bawić z dziećmi i jest w ogóle fajną kobietą....
• 2022-08-09 19:00:20
Rosja nadal jest państwem totalitarnym, a Polska sie nim staje.
• 2022-08-02 19:37:03
Ef. 6:12 [ 11 - 20]. 1Tes.2:13 ; 4: 8..... w tedy i dziś. Łuk.10: 16 .....
• 2022-08-01 16:36:20
To bardzo ciekawa historia godna uwagi każdego.
• 2022-07-12 15:12:25