Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Niewolnicy w starożytny Rzymie - pochodzenie, życie i praca. Powstania niewolników - przyczyny

Ostatnio komentowane
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
wy janusze spod biedronki hahahaha
ema • 2020-01-20 15:59:52
ELUWINA
KISIELEK • 2020-01-20 14:56:57
Fajne takie
Jarek • 2020-01-20 13:56:14
masno ni
Papryk • 2020-01-20 07:15:50
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Po podboju przez Rzymian basenu Morza Śródziemnego, ustalił się ostatecznie w gospodarce rzymskiej, system produkcji oparty na niewolnictwie. Nastąpił wówczas rozwój latyfundiów (ogromna posiadłość ziemska) opartych na pracy niewolników.

W przeciwieństwie do okresu poprzedniego, kiedy to niewolnictwo miało jeszcze po części charakter patriarchalny, a produkcja niewolnicza służyła zaspokajaniu potrzeb pojedynczych rodzin i ich gospodarstw, tak około połowy II w. p.n.e. system oparty w pełni na niewolnictwie, osiąga swoją formę klasyczną. Nie jest znana dokładna liczba niewolników, lecz szacuje się ją w setkach tysięcy. Ówczesnym, największym ośrodkiem handlu niewolnikami, była wyspa Delos, na której podobno sprzedawano nawet do dziesięciu tysięcy niewolników dziennie.

Niewolników dostarczali zarówno grasujący na morzach korsarze jak i kwestorowie rzymscy, którzy po zwycięskiej kampanii, wystawiali na sprzedaż dziesiątki tysięcy jeńców. W pojęciu prawa rzymskiego, niewolnik nie był człowiekiem, a raczej rzeczą czy też narzędziem, a od zwierząt różnił się tylko mową.

W najgorszym położeniu znajdowali się niewolnicy pracujący na wsi. Byli wykorzystywani do pracy na roli i pastwiskach.

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =