Ruś Kijowska - historia, terytorium, chrzest, najważniejsi władcy

Rok 862 jest symboliczną datą powstania państwa ruskiego. Miał wówczas przybyć do Nowogrodu Wielkiego – Ruryk, wódz Waregów (prawdopodobnie pochodzącego ze Szwecji), protoplasta rodu Rurykowiczów.

Pomiędzy plemionami grupy Słowian Wschodnich, utworzyły się dwa podstawowe ośrodki – Słowenów w Nowogrodzie Wielkim oraz Polan w Kijowie. Książęta z drugiego z ośrodków państwowych, wywodzących się od Ruryka, podporządkowali sobie kolejne plemiona ruskie. Ostatecznie również Nowogród został przyłączony do ich państwa – koniec IX w., dzięki temu znalazł tam się istotny szlak handlowy łączący Bałtyk z Morzem Czarnym.

Pierwszym wielkim księciem kijowskim był Igor Rurykowicz, syn protoplasty rodu. Panował w latach 912 – 945, w tym okresie podporządkował państwu ruskiemu ziemie – Uliczów i Tywerców. W roku 941 oraz 944 wyprawił się przeciwko Bizancjum.

W roku 882 książę Oleg Mądry doprowadził do powstania państwa we wschodniej Europie ze stolicą w Kijowie. Kraj ten istniał aż do roku 1169. Następnie państwo Jarosława Mądrego, jego syna uległo rozbiciu dzielnicowemu. Był to okres rozdrobnienia feudalnego, podziału państwa Rurykowiczów między pięciu synów Jarosława Mądrego, trwający w latach 1054-1480.

Wiek XI przyniósł Rusi Kijowskiej pełen rozkwit – nawiązano wówczas stosunki handlowe z Bizancjum, Kaukazem, Azją oraz Europą Zachodnią. Ponadto rozwinęło się rzemiosło, rolnictwo i hodowla zwierząt. Na północy i południu tereny należące do Rusi Kijowskiej sięgały do Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego, a we wschodnich obszarach granica została oparta o dorzecza Oki oraz górnej Wołgi.

Ruś Kijowska – Kontakty z Bizancjum

Podejmowane drogą morską wyprawy ruskie ku brzegom Cesarstwa Wschodniego, oprócz łupów jakie zdobywano, miały również na celu wymuszenie na Bizancjum ustępstw handlowych. W roku 907 w wyniku jednego z takich właśnie najazdów – Ruś uzyskała układ, na mocy którego kupcy ruscy mieli dostęp do cesarstwa bizantyjskiego.

Rosnąca w siłę Ruś Kijowska starała się opanować północne brzegi Morza Czarnego jak i Morza Kaspijskiego. Bizancjum w tamtym okresie pochłonięte ciężkimi walkami z Bułgarią, odwołało się ostatecznie do ruskiej pomocy. Ówczesny książę – Światosław, po zwycięstwie nad Bułgarami w roku 968, starał się opanować obszary wcześniej zajmowane przez nich – Bałkany.

Zdobyciem wpływów w Bizancjum kierował się również syn księcia Światosława – Włodzimierz. Był on wielkim księciem kijowskim od roku 980, nazywany później Wielkim. Sięgnął w roku 981 po Grody Czerwińskie i ziemię przemyską. Ponadto wyprawiał się przeciwko Bułgarom, Jaćwingom oraz Wiatyczom, czym ostatecznie wytyczył granice państwa staroruskiego.

Kampania Włodzimierza Wielkiego w walce o kolonie greckie na Krymie, doprowadziła do ustępstw ze strony Konstantynopola. Odnowiono dawne umowy, a Włodzimierzowi oddano rękę siostry cesarza Bazylego II Bułgarobójcy – Annę. Książę Kijowski zgodził się ze swojej strony na przyjęcie chrztu w roku 988 oraz uznanie chrześcijaństwa za religie panującą. Chciał tym samym trwale zjednoczyć swój kraj.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
Ostatnio komentowane
Autor urodził się na wsi Korolowka k. Tarnopola.
Jerzy Zawadzki • 2021-08-01 17:42:54
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39